ἀνέραστος
ἀνέραστος, not loved
Could not find ἀνέραστον in Logeion dictionaries.
ἀνέραστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter accusative singular of ἀνέραστος
- loveless, ἔρωτες D.Chr. 7.133, cf. Plu. Pyth. 2.406a, etc.; ἀ. κοινωνία, ὁμιλία, ib.Amat. 752c, 756e; τὸ ἀ. ἑτέρων want of love for . ., ib. QConv. 634b; βίος AP 12.18 (Alph.).
- 2 not loved, Luc. DMort. 16[6].3.
- 3 unlovely, Chor. in Rh.Mus. 49.498.
- II Act., not loving, Hld. 3.9, Aristaenet. 1.10; unloving, cruel, harsh, Call. Epigr. 32.4 Pf. (Sup.), Luc. DDeor. 16[14]1; ἀνέραστα ποιεῖν Plu. Adul. 2.61a.
I
1 que no es amado
οἱ δέ ἔντεκνοι ὑμῖν ἀνέραστοί
2 que no es amable, desagradable
3 que no ama de pers., Hld.3.9, Aristaenet.1.10.110, Luc.DDeor.14.1, Tim.14
• contrario al amor de cosas
τῶν παρὰ σεῦ τοῦτ' ἀνεραστότατον
de cuanto de ti he recibido, esa es la mayor prueba de desamorὡς ἀνέραστα πολλὰ καὶ σκληρὰ καὶ νεμεσητὰ ποιοῦντος
II carente de amor
κοινωνία
ὁμιλία
βίος
ἡ Ἀκαδήμεια
ἀνέραστοι ἔρωτες
amores que no son amores
1. act. zonder liefde, harteloos.
2. pass. onbemind.
2) nicht liebend, ohne Liebe, βίος Alph. 1 (XII.18); Ζεύς Pallad. 3 (V.257); ἀν. γίγνεσθαί τινος, die Liebe zu Einem verlieren, Luc. merc.cond. 7 ; oft Plut.; lieblos, hart, superlat., Callim. 7 (XII.148); Luc. Tim. 14 δεσπότης, unliebenswürdig ; Plut.
- Inot loved, Luc.
- IIact. not loving, Anth.