ἀναφανδός

ἀναφανδός, fälschlich Luc. Nigr. 24 ἀναφανδὸν τὴν ἀπαιδευσίαν ὁμολογεῖς angenommen ; vgl. V. Hist. 2.19 ; aber Ap.Rh. 4.84, ἀναφανδὰ πάντα τέτυκται, scheint es adjektiv. zu fassen, vgl. jedoch Lobeck Paral. p. 150.