Logeion | ἀνδρόμεος

ἀνδρόμεος, α, ον, (ἀνήρ)

human, κρέα, αἷμα, χρὼς ἀ., Od. 9.297, 22.19, Il. 20.100; ψωμοὶ ἀ. gobbets of manʼs flesh, Od. 9.374; ὅμιλος ἁ. throng of men, Il. 11.538; ἀ. κεφαλή Emp. 134; αὐδή, ἐνοπή, A.R. 1.258, 4.581.
- II ἀνδρόμεον· ἱμάτιον (Cret.), Hsch. (-μεο- cognate with Skt. -máya- in hiraṇ-máya- ‘golden’, etc.)

1 de partes o elementos del cuerpo humano χρώς Il.20.100, κρέα Od.9.297, αἷμα Od.22.19, Hes.Sc.256, ψωμοί τ' ἀνδρόμεοι trozos de carne humana, Od.9.374, κεφαλή Emp.B 134

• quizá como subst. ἥμερον ἦθος ... ἔμμορον ἀνδρομέω[ν dulce carácter ... lleno de humanidad, Fun.Mon.1041.5 (Atenas II/III d.C.)

• de otras cosas ὅμιλος ἀνδρόμεος una multitud de hombres, Il.11.538, αὐδή A.R.1.258, ἐνοπή A.R.4.581, μολπή Nonn.D.22.45.

2 ἀνδρόμεον· cret. ἱμάτιον Hsch.

ἀνδρόμεος, α, ον, d’homme, humain, en parl. du corps, de la peau, Il. 17, 571 ; 20, 100 ; 21, 70 ; de la chair, Od. 9, 297, 374 ; du sang, Od. 22, 19 ; de la voix, A. Rh. 1, 258 ; ὅμιλος ἀ. Il. 11, 538, foule d’hommes.

Étym. ἀνήρ.

ἀνδρόμεος -α -ον [ἀνήρ] van mannen of mensen, mannen-, mensen-: ὅμιλος ἀ. de menigte mannen Il. 11.538.

ἀνδρόμεος, zum Menschen gehörig, Hom. κρέα, Menschenfleisch, Od. 9.297, 347 ; ψωμοί 374 ; αἷμα, Menschenblut, 22.19 ; χρώς Il. 20.100 ; ὅμιλος. Männerschar, 11.538 ; κεφαλή Empedocl. 295 ; σάρξ Apollonds. 18 (IX.281); φωνή Iul. Aeg. 10 (VI.67); αὐδή, ἐνοπή, Ap.Rh. 1.258, 4.581.

ἀνδρόμεος

[ἀνδρ-, ἀνήρ.]

Of man, human Il. 11.538 (the throng of men), Il. 17.571, Il. 20.100, Il. 21.70: Od. 9.297 (of man’s flesh), Od. 9.347, Od. 9.374, Od. 22.19.

ἀνδρόμεος , ον (ἀνὴρ): of a man or men, human; αἷμα, χρώς, also ὅμῑλος, Il. 11.538; ψωμοί, morsels ‘of human flesh,’ Od. 9.374.

ἀνδρόμεος ἀνήρ

of man or men, human, κρέα Hom.; ψωμοὶ ἀνδρ. goblets of manʼs flesh, Od.

Menu

Word wheel

ἀνδρόμεος

Saved

Recent