ἀνείκαστος
ἀνείκαστος, unattainable by conjecture, immense
ἀνείκαστος, ον,
- unattainable by conjecture, immense, βοή LXX 3 Ma. 1.28; πλῆθος Ps.-Callisth. 3.20; incomparable, στρατιώτης Polem. Call. 50; f.l. for ἀνήκεστος, D. 8.46.
- II incapable of artistic representation, D.Chr. 12.59.
1 inmenso
βοή
πλῆθος
ἀ. ἡ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον τοῦ Κυρίου ὑπεροχή
• extraordinario, sin igual
κύριος
στρατιώτης
2 que no se puede representar
τὸ ἕν
• subst.
τὸ ἀ. καὶ ἀφανές
ἀν·είκαστος, ος, ον, qui ne peut être assimilé à rien, sans pareil, Dém. 8, 46, Spt. 3 Macc. 1, 28.
Étym. ἀν-, εἰκάζω.
ἀνείκαστος, nicht bildlich darzustellen, Sp., ὕβρις Dion.Hal. 4.66, jede Vorstellung überbietend, v.l. ἀνήκεστος ; nicht zu erraten, Suid.