ἀνταυγέω
ἀνταυγέω, to reflect light
ἀνταυγ-έω,
- reflect light, Hp. Carn. 17, Arist. Pr. 932a27, Chaerem. 14; πρὸς Ὄλυμπον Emp. 44; φάσγανον ἀνταυγεῖ φόνον flashes back murder, E. Or. 1519; gleam, glitter, Eub. 56.
1 c. dat. o πρός y ac. reflejarse en
πρὸς Ὄλυμπον
τούτῳ ... ἀνταυγεῖ τὸ φῶς
• abs. brillar el mar, Arist.Pr.932a27, cf. Eub.56
• c. ac. int. fig.
φάσγανον ... ἀνταυγεῖ φόνον
la espada produce un brillo de muerte
2 c. ac. compl. dir. iluminar
χρῶμα δ' ὄμμασιν λευκὸν μελαίνης ἔργον ἀντηύγει σκιᾶς
su color, blanco a los ojos, iluminaba la obra de la negra sombra (de la noche)
ἀντ·αυγέω-ῶ (impf. ἀντηύγουν) réfléchir la lumière, Empéd. (Plut. M. 400b) ; Arstt. Probl. 32, 6, 1, etc. ; ἀ. φόνον, Eur. Or. 1519, lancer des éclairs de sang, en parl. d’une épée.
Étym. ἀνταυγής.
ἀνταυγέω, = ἀνταυγάζω, Hippocr.; vgl. Eubul. Ath. XI.471d ; Chaerem. ib. 608b ; φόνον Eur. Or. 1533, Schol. ἀντιλάμπει.
ἀνταυγέω
αὐγή
- to reflect light, φάσγανον ἀνταυγεῖ φόνον flashes back murder, Eur.