ἀντευποιέω
ἀντευποιέω, do well in return
portarse bien a su vez, devolver favores
τοὺς ἑαυτὸν εὐεργετήσαντας
τὸν εὖ ποιήσαντα
τοὺς ἀγαπῶντας ... καὶ τιμῶντας
τὸν εὖ ποιοῦντα
• abs.
μὴ εὖ παθὼν οὐ δυνηθῶ ἀντευποιῆσαι
• a veces aparece escrito separado ἀντ' εὖ ποιεῖν v.
ἀντ·ευποιέω-ῶ, ou mieux séparément ἀντ’ εὖ ποιέω, obliger à son tour, acc. Xén. An. 5, 5, 21 ; Ar. Pl. 1029 ; Arstt. Nic. 10, 9, etc. ||
➳ Pf. 3 sg. ἀντευπεποίηκε, Dém. 476, 21, etc.
Étym. v. *εὐποιέω.
ἀντευποιέω, dagegen zur Vergeltung wohltun, τινά, Ar. Plut. 1029 ; Xen. An. 5.5.21 ; τινά, ὧν εὖ πέπονθεν Isae. 7.8 ; vgl. Dem. Lept. 64 ; wird auch von Einigen getrennt geschrieben.