ἀντιπολιτεύομαι
ἀντιπολιτεύομαι, to be a political opponent
Could not find ἀντιπολιτευομένοις in Logeion dictionaries.
ἀντιπολιτευομένοις present middle participle masculine dative plural, present middle participle neuter dative plural of ἀντιπολιτεύομαι
- to be a political opponent, Arist. Pol. 1274a14; οἱ -όμενοι the opposite party, Din. 1.97: in sg., political opponent, Cic. Att. 7.8.5: metaph., ὁ φθόνος ταῖς πράξεσιν ἀ. Aristonym. ap. Stob. 3.38.36; ἀ. τινι Plu. Them. 19, Per. 8.
ser oponente político, oponerse c. πρός y ac. de pers.
ἐν δ' Ἄργει Νικόστρατος ἀντεπολιτεύσατο πρὸς Φάυλλον
• c. dat.
τῷ Περικλεῖ
τοῖς παλαιοῖς βασιλεῦσι
τοῖς τυράννοις
• abs.
ἐκ δὲ τῶν λοιπῶν πόλεων τοὺς μὲν ἀντιπολιτευομένους ἐπανείλετο
οἱ ἀντιπολιτευόμενοι
el partido opuestoὁ ἀντιπολιτευόμενος
el rival político
• fig. oponerse
ὁ φθόνος ... ταῖς καλαῖς ἀντιπολιτεύεται πράξεσιν
- Dep. to be a political opponent, Arist.; ἀντ. τινι to oppose his policy, Plut.