ἀντιστρατεύω

1 milit., intr. guerrear contra en v. med. αὐτοῖς X.Cyr.8.8.26, ἀντιστρατευομένων τῶν πολεμίων Polyaen.3.9.7

• en v. act., I.AI 2.240

• fig. Ἔρως ἀντιστρατεύειν τοῖς ὑπερηφανοῦσι φιλεῖ Aristaenet.2.1.36, en v. med. βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ... ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου Ep.Rom.7.23, cf. Meth.Res.2.6.

2 fig., tr. poner en línea de combate ἀντιστράτευσον αὐτῇ τὸν λογισμόν ἐκεῖνον prepara el razonamiento contra ella Chrys.M.57.253.