ἀπεσθίω
ἀπεσθίω, to eat
ἀπεσθίω, fut. ἀπέδομαι Ar. Av. 26: aor. part. ἀποφαγών Id. Eq. 497: pf. ἀπεδήδοκα Id. Ra. 984:—Pass., aor. 1 ἀπηδέσθην Pl.Com. 138: pf. ἀπεδήδεμαι Arist. HA 591a5:—
- eat, gnaw off, τοὺς δακτύλους Hermipp. 24, cf. Ar. Av. 26; ἀπεσθίει μου τὴν ἀκοήν Hermipp. 52; τίς τὴν κεφαλὴν ἀπεδήδοκεν τῆς μαινίδος; Ar. Ra. 984; ἀπεσθίει τὴν ῥῖνα τἀνθρώπου D. 25.61.
- II leave off eating, τὰ πετραῖα τῶν ἰχθυδίων Theopomp.Com. 62.
1 comer, morder
τοὺς δακτύλους
τὴν ἀκοήν
τὴν κεφαλὴν ... τῆς μαινίδος
τὴν ῥῖνα
• en v. pas.
ἀπεσθίεται ὁ κεστρεὺς ὑπὸ λάβρακος
2 dejar de comer, no comer
τὰ πετραῖα τῶν ἰχθυδίων
ἀπ·εσθίω (f. ἀπέδομαι, ao. inus. pf. ἀπεδήδοκα)
1 manger, dévorer, acc. Ar. Ran. 984, etc. ; Hermipp. (Ath. 649c) ; Dém. 788, 25 ||
2 s’abstenir de manger, Thpp. com. (Ath. 649b) ||
➳ Pf. ἀπεδήδοκα, Ar. l. c. Pass. ao. 1 ἀπηδέσθην, Plat. com. 2-2, 662 Mein. ; pf. ἀπεδήδεμαι, Arstt. H.A. 8, 2, 22.
ἀπεσθίω, (ἐσθίω), abessen, fut. ἀπέδεσθαι Ar. Av. 26 ; τὴν ῥῖνα ἀνθρώπου Dem. 25.61 ; μοῦ τὴν ἀκοήν Hermipp. bei Ath. XIV.649b, der es auch für μὴ ἐσθίειν aus Theopomp. com. anführt.
ἀπεσθίω
- to eat. or gnaw off, Ar., Dem.