ἀπαναισχυντέω
ἀπαναισχυντέω, to have the effrontery to do
ἀπαναισχυντέω,
- behave with effrontery, c. acc. cogn., ἀ. τοῦτο Pl. Ap. 31b; c. inf., Alex.Aphr. in Top. 524.5: abs., D. 29.20, cf. 54.33; put away shame, Hld. 8.5.
no tener vergüenza de
τοῦτο
• c. inf., Alex.Aphr.in Top.524.5
• c. ac. int.
ἀ. καλὴν ἀναισχυντίαν
sentir una sana falta de vergüenza
• abs. comportarse desvergonzadamente D.29.20, 54.33, D.C.45.27.3
• en aor., abs. perder la vergüenza LXX Ie.3.3.
ἀπ·αναισχυντέω-ῶ, rejeter toute pudeur, Dém. 850, 17 ; ἀπ. ὡς, Plat. Ap. 31c, avoir l’impudence de soutenir que.
ἀπαναισχυντέω, unverschämt genug sein, um zu., sequ. ὡς, Plat. Apol. 31b ; absolut, Dem. 29.20, unverschämt auffahren.
ἀπαναισχυντέω
ἀναίσχυντος
- Ito have the effrontery to do or say a thing, Plat.
- IIto deny shamelessly, Dem.