ἀπέοικα
ἀπέοικα, to be unlike, differ from
Could not find ἀπεοικὸς in Logeion dictionaries.
ἀπεοικὸς perfect active participle neuter nominative singular, perfect active participle neuter vocative singular, perfect active participle neuter accusative singular of ἀπέοικα
- to be unlike, differ from, c. gen., Plu. Per. 8, Arr. Ind. 6.8, Lib. Or. 59.157:—in early writers found only in part. ἀπεοικώς, Att. ἀπεικώς, υῖα, ός, unreasonable, unnatural, οὐκ ἀπεικός (v.l. ἀπεοικός) Hp. VM 4, Antipho 2.2.5; οὐκ ἀπεικός not unlikely, Plb. 2.62.8, cf. Philostr. VA 3.34; ἀπεοικὼς πρὸς τὰ καλά unfitted, indisposed for noble deeds, Plb. 6.26.12: c. dat., unlike, Heph. 15.4. Adv. ἀπεοικότως unreasonably, Th. 6.55; but οὐκ ἀπεικότως Th. 1.73, 2.8, 8.68, cf. Porph. Abst. 1.46; D.Chr. has ἀπεοικότως 12.35, ἀπεικότως 31.116.
I
1 ser ilógico, absurdo, extraño
καὶ συνδραμεῖν οὐδὲν ἀπέοικεν ἀπὸ πολλῶν προσόντων τῷ ἀνδρὶ τὴν δόξαν
y no es extraño que a la reputación del hombre (Pericles) concurrieran muchas cualidades
• esp. usado en part.
ἀπεοικυῖα τάξις
καὶ τοῦτο δὲ ἀπεοικὸς πολίτῃ λέγειν
• en neutr. c. lítotes οὐκ ἀπεοικός verosímil, lógico, normal Hp.VM 4, Epid.4.3, Antipho 2.2.5, Plb.2.62.8, Philostr.VA 3.34.
2 ser diferente de c. gen.
ἡ Ἰνδῶν γῆ οὐκ ἀπέοικε τῆς Αἰθιοπίης
ἀπέοικε δὲ οὐδὲν τοῦ ζητήματος τούτου
οὐδὲν ἀπεοιοκότες κυνῶν γενναίων
• c. dat.
ἵνα μὴ ἀπεοικὸς τῷ προσοδιακῷ γένηται τὸ ἀναπαιστικόν
3 ajeno a, indiferente, mal dispuesto
τίς ... ἀπεοικὼς πρὸς τὰ καλά;
II adv. ἀπεοικότως, ἀπεικότως ilógicamente, sin razón Th.1.73, 2.8, 6.55, 8.68, Phld.Vit.p.17, Rh.1.32, D.Chr.12.35, 31.116, Porph.Abst.1.46.
• Adv. ἀπεικότως ἔχειν τι, mit Unrecht, Thuc. 1.73, öfter, aber auch οὐκ
ἀπεοικότως , mit Recht, 6.55, von Thom.Mag. ausdrücklich erwähnt ; Plut. u. a.Sp.