ἀπεχθητικός
ἀπεχθητικός, full of hatred, envious
ἀπεχθ-ητικός, ή, όν,
- full of hatred, envious, opp. κόλαξ, Arist. MM 1193a22, EE 1221a26, 1233b32.
envidioso
ὁ ἀπεχθητικός por op. a ὁ κόλαξ
ἀπεχθητικός, ή, όν, envieux, Arstt. M. mor. 1, 32, etc.
Étym. ἀπεχθάνομαι.
ἀπεχθητικός, verfeindend, VLL.