ἀπευκτός
ἀπευκτός, to be deprecated, abominable
Could not find ἀπεύχετον in Logeion dictionaries.
ἀπεύχετον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀπευκτός
ἀπευκτ-ός, ή, όν, Luc. Pseudol. 12, Hld. 7.25: (ἀπεύχομαι):—
- to be deprecated, abominable, πήματα A. Ag. 638; ἀ. τὸ δεηθῆναι τούτων Pl. Lg. 628c; τὰ ἀ. Id. Ep. 353e.
execrable
πήματα
ἀνήρ
τὸ δεηθῆναι τούτων
σύνοδος
• subst.
τὰ ἀπευκτά
ἀπευκτός, ή, όν, détestable, détesté, odieux, Eschl. Ag. 638, Suppl. 790 ; Plat. Leg. 628b, Ep. 353e ; Luc. Pseud. 12 ||
Sup. -ότατος, Anth. 8, 11, 4.
Étym. ἀπεύχομαι.
ἀπευκτός, ή, όν, u. ἄπευκτος, ον, verwünscht, verabscheuenswert, ἀνήρ Aesch. Suppl. 770 ; πήματα Ag. 624 ; Prosa, Plat. Legg. I.628c ; Luc. Pseudol. 12 ; Hel. 7.25.
ἀπευκτός
- to be deprecated, abominable, Aesch.