ἀπλατής

I

1 sin anchura o superficie de la línea οἱ τὴν γραμμὴν ὁριζόμενοι μῆκος ἀπλατὲς εἶναι Arist.Top.143^b12, cf. APr.49^b36, Euc.1 Def.2, Hero Def.2, Ph.1.540

• μῆκος ἀ. op. πλάτος ἔχον Arist.Top.143^b14, cf. Sch.Arat.p.315.

2 fig. que no es vario, múltiple, ambiguo ὑγιείαν ... ἀπλατῆ τε καὶ μίαν Gal.6.28, cf. 7.410.

II adv. -ῶς sin latitud ἀ. ἐπὶ μόνον τὸ μῆκος πρόεισιν Iambl.in Nic.p.56.