ἀποθανετέον
ἀποθανετέον, one must die
ἀποθᾰνετέον, (ἀποθνῄσκω)
- one must die, Arist. EN 1110a27.
es preciso morir
παθόντι τὰ δεινότατα
ἀποθανετέον [θᾰ] Arstt. Nic. 3, 1, 8 et ἀποθανητέον, Orig. 1, 761, vb. d’ἀποθνῄσκω.
ἀποθανετέον, man muß sterben, Arist. Nicom. 3.1.8, v.l. -θανητέον u. -θνητέον.