ἀποστερητής
ἀποστερητής, a depriver, robber
ἀποστερ-ητής, οῦ, ὁ,
- one who withholds, Arist. EE 1232a15; esp. one who withholds what is due, a defrauder, cheat, Pl. R. 344b, POxy. 745.7 (i A.D.); ἀποστερητὴν ἀγοράσας ἀγρόν a farm that costs money instead of bringing it in, Com.Adesp. 109.
defraudador, timador ref. al que no paga lo debido, Pl.R.344b, Arist.EE 1232a15, POxy.745.7 (I d.C.)
• fig.
ἀ. ἀγρός
campo que cuesta dinero en lugar de producirlo
ἀποστερητής, οῦ (ὁ) qui prive de, spoliateur, Plat. Rsp. 344b ; Arstt. Eud. 3, 4, 5.
Étym. ἀποστερέω.
ἀποστερητής, ὁ, der Räuber, καὶ κλεπταί Plat. Rep. V.344b ; com. bei Stob. Flor. 57.7.
ἀποστερητής
from ἀποστερέω
- a depriver, robber, Plat.