ἀποσυρίζω
ἀποσυρίζω, to whistle aloud
Could not find ἀποσυρίζων in Logeion dictionaries.
ἀποσυρίζων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of ἀποσυρίζω
ἀποσῡρίζω,
- whistle aloud for want of thought, or to show indifference, μάκρʼ ἀποσυρίζων h.Merc. 280:—Pass., sound like whistling, Luc. VH 2.5.
silbar, chiflar
μάκρ' ἀποσυρίζων
• en v. med. sonar como un silbido
ἀπὸ τῶν κλάδων κινουμένων ... μέλη ἀπεσυρίζετο
ἀπο·συρίζω [ῡ] siffler fortement, Hh. Merc. 280 ; au pass. résonner avec un sifflement, ou simpl. être sifflé, en parl. d’un air, Luc. V.H. 2, 5.
ἀποσυρίζω, [ῡ], (συρίζω), auspfeifen, μάκρʼ ἀποσ., laut pfeifen, H.h. Merc. 280 ; aber ἀπὸ τῶν κλάδων μέλη ἀπεσυρίζετο, sie ertönten säuselnd von den Aesten herab, Luc. V.Hist. 2.5.
ἀποσυρίζω
- to whistle aloud for want of thought, Hhymn.:—Pass. to sound like whistling, Luc.