ἀποτευκτικός
ἀποτευκτικός, causing failure
ἀπο-τευκτικός, ή, όν,
- causing failure or miscarriage, τινός Hippod. ap. Stob. 4.39.26; liable to failure, Phld. Rh. 1.72 S., Arr. Epict. 3.6.6, 3.26.14, Ptol. Tetr. 161. Adv. -κῶς without success, Arr. Epict. 4.10.6.
ἀποτευκτικός, ή, όν :
1 qui cause l’échec de, gén. Hippodam. (Stob. Fl. 103, 26) ||
2 exposé à échouer, Arr. Epict. 3, 6, 6, etc.
Étym. ἀποτυγχάνω.
ἀποτευκτικός, verfehlend, Mißlingen verursachend, Galen. τινός, Hippodam. Stob. 103.26.