ἀπρακτέω
ἀπρακτέω, to do nothing
Could not find ἀπρακτήσει in Logeion dictionaries.
ἀπρακτήσει future middle indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future active indicative 3rd singular of ἀπρακτέω
ἀπρακτέω,
- do nothing, to be idle, Arist. EN 1095b33; opp. πράττειν, Id. Pol. 1325a31.
- 2 gain nothing, παρά τινος X. Cyr. 1.6.6.
- 3 waste oneʼs time, Lyd. Mag. 1.22.
- 4 lose power, of a drug, Paul.Aeg.3.4.
I intr.
1 no hacer nada, estar inactivo, abstenerse de
ἀπρακτεῖν διὰ βίου
τὸ δὲ μᾶλλον ἐπαινεῖν τὸ ἀπρακτεῖν τοῦ πράττειν οὐκ ἀληθές
•
ὁ σκεπτικὸς εἰ μὲν οὐδετέραν προκρινεῖ, ἀπρακτήσει
2 medic. perder eficacia o poder de un medicamento, Paul.Aeg.3.4.2.
3 c. indic. de agente no obtener beneficio
παρὰ ἀνθρώπων ἀπρακτεῖν
II tr. no hacer o realizar
τὰ αἰσχρά
ἀπρακτέω-ῶ :
1 ne rien faire, rester oisif, Arstt. Nic. 1, 5, 6, etc. ||
2 ne rien obtenir : παρά τινος, Xén. Cyr. 1, 6, 6, de qqn.
Étym. ἄπρακτος.
1. niets doen.
2. niets gedaan krijgen.
ἀπρακτέω, [ρᾱ],
1) nichts ausrichten, παρά τινος, bei Einem, Xen. Cyr. 1.6.6 ; B.A. 9 τὸ μὴ κατὰ νοῦν πράττειν.
2) nichts tun, müßig gehen, Arist. Eth. 1.56, pol. 7.3.
1) nichts ausrichten, παρά τινος, bei Einem, Xen. Cyr. 1.6.6 ; B.A. 9 τὸ μὴ κατὰ νοῦν πράττειν.
2) nichts tun, müßig gehen, Arist. Eth. 1.56, pol. 7.3.
ἀπρακτέω
ἄπρακτος
- Ito do nothing, Arist.
- IIto gain nothing, παρά τινος Xen.