ἀπόβλητος
ἀπόβλητος, to be thrown away
Could not find ἀπόβλητά in Logeion dictionaries.
ἀπόβλητά neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural of ἀπόβλητος
- to be thrown away or aside, as worthless, οὔ τοι ἀπόβλητʼ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα Il. 3.65; οὔ τοι ἀπόβλητον ἔπος ἔσσεται 2.361; γίγαρτον Simon. 88, etc., cf. Hp. Ep. 10 and late Prose, as Ph. 2.294, Luc. Tox. 37, Plu. Praec. 2.821a, Plot. 6.7.31, Procop. Arc. 11.
- 2 capable of being thrown off, Iamb. l.c.; capable of being lost, D.L. l.c.
I
1 despreciado, desdeñado
οὔ τοι ἀπόβλητον ἔπος ἔσσεται
χριστιανῶν δόξαι ἀπόβλητοι ... ἐν πάσῃ τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ
2 expulsado, excluido c. gen., en lit. crist.
τῆς Ἐκκλησίας εἶεν ἂν ἀπόβλητοι
τῆς εὐχῆς
II
1 despreciable, desdeñable de cosas
θεῶν ... δῶρα
γίγαρτον
τούτων πρᾶξις
γῆ
βρῶμα
• moralmente reprobable
μόνην τὴν ἐν κακίᾳ ζωὴν κρίνων ἀπόβλητον
• c. dat.
οὐδ' ἵππων εὔνοια θηραταῖς καὶ ἱπποτρόφοις
• de pers. Hp.Ep.10,
ἐκ Σαλώμη[ς τ]ῆς Ἰουδα[ίας υ]ἱὸς [ἀπό]βλητος
ὡς μὴ ἀπόβλητος καὶ περιττὸς εἴης
ἀπόβλητοι ἂν εἶεν τοῖς ἐρωμένοις
2 que puede perderse
ἀρετὴν ... ἀποβλητὴν διὰ μέθην
ἐπίκτητός τε παραγίγνεται ... καὶ ἀποβλητή
[ἀπο- 1 + βλη-, βάλλω.]
To be thrown away or despised: ἔπος Il. 2.361, θεῶν δῶρα Il. 3.65.
- to be thrown away as worthless, Il.