ἀπόθραυσις
ἀπόθραυσις, breaking, fracture
ἀπό-θραυσις, εως, ἡ,
- breaking, fracture, Paul.Aeg. 6.89, 117; κατὰ ἀπόθρανσιν Sor. Fract. 10.
- II breaking up, νεφῶν Arist. Mu. 394a33.
1 rompimiento
χιὼν δὲ γίνεται κατὰ νεφῶν ... ἀπόθραυσιν
2 medic., de un tipo de fractura
τὰ δὲ (κατάγματα) κατὰ ἀπόθραυσιν ὡς πανταχόθεν ἀπολελυμένην ἔχειν τὴν συνέχειαν
ἀπόθραυσις δὲ ἡ καὶ ἀποκοπή ἐστιν ...
ἀπόθραυσις, εως (ἡ) rupture d’une chose qui éclate, fracture d’un membre, Sor. Fract. p. 48, 1 Cocch. ; rupture d’un nuage, Arstt. Mund. 4, 7.
Étym. ἀποθραύω.
ἀπόθραυσις, ἡ, das Abbrechen, Zermalmen, Sp.