ἀπόπτυσμα
ἀπόπτυσμα, that which is spat out
ἀπό-πτυσμα, ατος, τό,
- that which is spat out, AB 223; v.l. in Arist. Mir. 841a16.
esputo, AB 223.
ἀπόπτυσμα, τό, das Ausgespuckte, Hesych.