ἀπόστοργος
ἀπόστοργος, devoid of affection
ἀπόστοργος, ον,
- devoid of affection, ἀ. γίγνεσθαι Plu. Frat. 2.491c. Adv. -γως, ἔχειν τινός Lib. Decl. 51.13.
- II = ἀπεχθής, unlovable, Hsch.
1 hostil de anim.
μὴ τυγχάνοντα θεραπείας ... ἀπόστοργα γίνεται
2 adv. -ως sin amor
ἔχειν
ἀπό·στοργος, ος, ον, sans affection, Plut. M. 491c.
Étym. ἀ. στέργω ; cf. ἄστοργος.
ἀπόστοργος, = ἄστοργος, Plut.; ἀπεχθής, Hesych.