ἀριστίνδην
ἀριστίνδην, according to birth or merit
ἀριστίνδην [ᾰ], Adv., (ἄριστος)
- according to birth or merit, αἱρεῖσθαι IG 1.61, cf.9(1).333.12 (Locr. -δαν), Lex ap. D. 43.57, Theopomp. Hist.217a; Ἀθηναίων πολλοὺς ἀπολέσαντες ἀ. καὶ τῶν συμμάχων And. 3.30, cf. Isoc. 4.146, Pl. Lg. 855c; κατʼ ἐκλογὴν ἀ. κεκριμένοι Plb. 6.10.9; opp. πλουτίνδην, Arist. Pol. 1273a23, cf. Ath. 3.1, Plu. Lys. 13.
1 en razón de su nobleza
αἱρεῖσθαι ἀ.
op. πλουτίνδην
•
op. κατὰ ψῆφον
πολλοὺς ἀπολέσαντες ἀ.
2 en razón de su valia Isoc.4.146, Theopomp.Hist.224, Pl.Lg.855c, Plb.6.10.9.
ἀριστίνδην [ᾰ] adv. par rang de noblesse ou de mérite, Plat. Leg. 855c ; Isocr. 71b ; Dém. 1069, 8, etc.
Étym. ἄριστος.
ἀριστίνδην, nach der Güte der Herkunft, nach dem Adel des Geschlechts, οὐκ ἀριστίνδην ἐπειλεγμένοι Isocr. 4.146 ; πολλοὺς ἀριστίνδην ὀλέσαντες Andoc. 3.30 ; Plut. Sol. 12 ; übh. τὸ τῶν ἀρχόντων ἀρ. ἀπομερισθὲν δικαστήριον Plat. Legg. IX.855c, wo die Besten ausgewählt sind ; αἱρεῖσθαι Dem. 43.57 ; Pol. 6.10.9 ; ἀπεδείκνυε τοὺς ἄρχοντας ἀρ. Plut. Lys. 13.