ἀσύγγνωστος
ἀσύγγνωστος, unpardonable
ἀσύγ-γνωστος, ον,
- = foreg. [ἀσυγγνώμων, merciless], Jul. Ep. 184.
- II unpardonable, Gal. 1.13, Phalar. Ep. 6, Him. Ecl. 5.10, Lib. Or. 59.144. Adv. -τως Phld. Mort. 20.
I
1 que no tiene disculpa, imperdonable
τὸ κακόν
ἀδοξία
• subst. τὰ ἀσύγγνωστα cosas imperdonables Phalar.Ep.6.
2 que no perdona
ἀσύγγνωστον οἶδά σε
δικασταί
• inexorable
κίνδυνος
II adv. -ως en forma imperdonable Phld.Mort.20, Thdr.Heracl.Fr.Is.M.18.1321D.
ἀ·σύγγνωστος, ος, ον, c. le préc. Jul. Ep. refch184 ; Phalar. Ep. 120, p. 340 Valckenaer, etc. ||
Cp. -ότερος, Gal. 1, 13 ; Nyss. 2, 266c.
Étym. ἀ, συγγιγνώσκω.
ἀσύγγνωστος, 1) unverzeihlich, Sp.
2) nach Hesych. auch = nicht verzeihend.
2) nach Hesych. auch = nicht verzeihend.