ἀσύγκλωστος
ἀσύγκλωστος, not interwoven, disconnected, disjointed
ἀσύγκλωστος, ον,
- not interwoven, disconnected, disjointed, πράγματα Cic. Att. 6.1.17, cf. Porph. Abst. 3.18; λόγος Herm. in Phdr. p.187 A.; ἐξηγήσεις Porph. Chr. 39; incompatible, συγκλώθειν τὰ ἀ. Phlp. in Ph. 34.14; πρὸς τὸ ἓν ἀ. καὶ ἀσύμβατος Dam. Pr. 5.
inconexo
πράγματα
λόγος
ἐξηγήσεις
πρὸς τὸ ἓν ἀ. καὶ ἀσύμβατος
• subst. τὰ ἀσύγκλωστα cosas inconexas o incompatibles
τὰ ἀσύγκλωστα συγκλώσουσιν
ἀ·σύγκλωστος, ος, ον, qu’on ne peut tresser ensemble, c. à d. incompatible, Cic. Att. 6, 1 ; Syn.
Étym. ἀ, συγκλώθω.
ἀσύγκλωστος, durch das Schicksal nicht verbunden, unvereinbar, Cic. ad Att. 6.1 ; Synes.