ἄφθιτος
ἄφθιτος, not liable to perish, imperishable
Could not find ἀφθίτῳ in Logeion dictionaries.
ἀφθίτῳ masculine dative singular, neuter dative singular, feminine dative singular of ἄφθιτος
- not liable to perish, undecaying, imperishable, freq. in Hom. (mostly in Il.) and Trag.:
- 1 of things, σκῆπτρον πατρώϊον ἄ. αἰεί Il. 2.46; χρυσέη ἴτυς ἄ. 5.724; καλὸν θρόνον ἄ. αἰεί 14.238; Ἡφαίστου δόμος 18.370; ἄ. ἄμπελοι Od. 9.133; ἄντρον Pi. I. 8(7).41; πυρὸς φέγγος A. Ch. 1037; Γᾶ S. Ant. 339 (lyr.).
- 2 of persons, immortal, of the gods, h.Merc. 326; Στύξ Hes. Th. 389, 397; of Tantalus, Pi. O. 1.63; ἄ. ὑμνοπόλος, of Anacreon, Simon. 184; ἀφθίτους θεῖναι βροτούς A. Eu. 724; γέννας ἀφθίτου λαχόντες S. Fr. 278.
- 3 of menʼs thoughts, etc., Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς Il. 24.88, Hes. Th. 545; κλέος ἄ. Il. 9.413; ἄ. ὄπις unceasing care, Pi. P. 8.72 (v.l. ἄφθονος) ; ἄ. γνῶμαι unchanging, unchangeable, S. Fr. 414; ἄφθιτα μηδομένοισι Ar. Av. 689.—Poet. and later Prose, δόξα Plu. QConv. 2.723e; prob. in Arist. Caeí. 270a26.
I
1 indestructible, imperecedero, incorruptible, inmortal
a) de dioses
ἀθάνατοι δὲ ἄφθιτοι ἠγερέθοντο
Στύξ
Γᾶ
Νίκη
πάλμυς ἀφθίτων
Νέμεσις
ἄφθιτον, ἀθάνατον, ῥητὸν μόνον ἀθανάτοισιν
b) de semidioses y hombres: de Tántalo, Pi.O.1.63,
Ῥαδάμανθυν, ὅς περ ἄ.
Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς
γέννας ἀφθίτου λαχόντες
ἀφθίτους τε καὶ φθιτούς
ἄ. ὑμνοπόλον
c) de cosas
σκήπτρον πατρώϊον, ἄ. αἰεί
χρυσέη ἴτυς
καλὸν θρόνον
δόμον
ἄ. ἄμπελοι
Στυγὸς ἄ. ὕδωρ
ἄντρον
ἀφθίτοις ἀοιδαῖς
τὸ πῦρ ἄφθιτον
el fuego eternoλέκτρα
d) de abstr., en rel. c. los dioses
ἄφθιτα μήδεα εἰδώς
βίος
βίος Ὀλύμπιος
• inmutable, invariable
γνώμη ἄ.
κλέος
τιμή
ἄφθιτον ἀνθρώποισ' αἰὲν ἔχων ὄνομα
δόξα
ἀ. ὄλβος
riqueza inagotableἄ. μνῆστις
memoria inalterable
2 que hace inmortal
ὁ τὴν ἀείζων ἄφθιτον πόαν φαγών
II adv. -ως eternamente
ἀφθίτως βιοτεύειν
•V. φθίνω.
-ον
[ἀ-1 + φθίω.]
Not liable to decay, imperishable Il. 2.46, 186, Il. 5.724, Il. 13.22, Il. 14.238, Il. 18.370.
Never failing: ἄμπελοι Od. 9.133.
Of immaterial things: κλέος (everlasting) Il. 9.413, μήδεα (that cannot come to nought) Il. 24.88.
- 1immortal, imperishable νέκταρ ἀμβροσίαν τε δῶκεν, οἶσιν ἄφθιτον θέν νιν (i. e. Τάνταλον) O. 1.63 λέγοντι δʼ βίοτον ἄφθιτον Ἰνοῖ τετάχθαι O. 2.29 “Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα” P. 4.33 “ἐν τᾷδʼ ἄφθιτον νάσῳ κέχυται Λιβύας εὐρυχόρου σπέρμα” P. 4.42 “ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω” i. e. the golden fleece P. 4.230 Ζεὺς ἄφθιτος P. 4.291 [θεῶν δʼ ὄπιν ἄφθιτον αἰτέω, Ξέναρκες, ὑμετέραις τύχαις (v. l. ἄφθονον) P. 8.72] “ἐς ἄφθιτον ἄντρον εὐθὺς Χίρωνος” I. 8.41
también ahora te suplico, bienaventurado, inmortal, dueño del mundo
escucha, Titán, nuestra voz ahora, inmortal, no te desentiendas
a ti te suplico, benigna, inmortal
- not liable to perish, imperishable, Hom., Trag.: of persons, immortal, Hhymn.