ἀφιλόνεικος

1 poco amigo de luchas, enemigo de disputas τὸ μὴ εὐνίκητον εἶναι πρὸς τὰς ὀργάς, ἄπικρον δὲ τῷ ἤθει καὶ ἀφιλόνεικον Arist.VV 1250^a43, Andronic.Rhod.575, τὸ ἀφιλόνεικον τοῦ ἤθους Arist.VV 1251^a15, ἁρμονία Heraclit.All.25, ὁ ἕβδομος ἀριθμὸς ... ἀ. (ἐστί) Ph.2.5, ἡ κτίσις ἡ ἐν Χριστῷ ἀφιλόνικος Clem.Al.Strom.5.5.30, cf. Sch.E.Med.640.

2 adv. -ως sin ánimo de disputa ἀ. παντὸς (ἂν) παραχωρήσαιμι Plb.l.c., ὑμεῖς δὲ ἀ. ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε Luc.l.c., ἁρμόττει ... βιοῦν ἀ. Ph.1.324, πύθεσθε παρὰ τῶν εἰδότων ἀ. Clem.Al.Strom.5.1.8.