ἀφομοιωματικός
ἀφομοιωματικός, assimilative
ἀφομοι-ωμᾰτικός, ή, όν,
- assimilative, θεοί Procl. Theol.Plat. 6.3, cf. Lyd. Mens. 1.15. Adv. -κῶς Procl. in Alc. p.52 C.
1 que hace semejante a uno mismo
θεοί
2 adv. -ῶς por asimilación, semejanza Procl.in Alc.52.
ἀφομοιωματικός, ή, όν [μᾰ] qui rend semblable ou qui assimile à soi-même, Jambl. Procl.
Étym. ἀφομοιόω.