ἀχάριτος
ἀχάριτος, ungrateful, thankless
Could not find ἀχαριτώτατον in Logeion dictionaries.
ἀχαριτώτατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἀχάριτος
ἀχάρῐτος [χᾰ], ον, = foreg.,
- unseemly, Plu. Sol. 20; euphem., παθήματα ἀ. ἐόντα μαθήματα γέγονε Hdt. 1.207. Adv. οὐκ -τως ἔφη Ath. 7.281c, cf. Hermog. Id. 2.11, D.C. 66.9.
- 2 ungrateful, thankless, δῆμον εἶναι συνοίκημα ἀχαριτώτατον Hdt. 7.156; χάρις ἀ. A. Ch. 42 (lyr., Elmsl.), E. Ph. 1757 (lyr.).
I
1 de poca gracia, poco divertido
παιδιά
ἡδοναί
• poco agraciado, feo
πρόσωπον
2 desagradecido
δῆμον εἶναι συνοίκημα ἀχαριτώτατον
3 que no favorece
χάρις ἀ.
ofrenda que no es ofrenda
II adv. -ως
1 sin gracia, con poca gracia
ἀ. ἔφη
2 de mala gana
οὓς δὲ ἑώρα ἀ. ἑπομένους
ἀ·χάριτος, ος, ον [χᾰῐ]
1 désagréable, Plut. Sol. 20 (var. ἀχάριστος) ; par euphém. p. pénible, Hdt. 1, 207 ||
2 sans reconnaissance, ingrat, Hdt. 7, 156 ; χάρις ἀχ. Eschl. Ch. 44, marque de reconnaissance qui n’en est pas une ||
3 qui n’a pas inspiré de reconnaissance : χάρις ἀχ. Eur. Ph. 1757, hommage mal récompensé (par les dieux) ||
Sup. -ώτατος, Hdt. 7, 156.
Étym. ἀ, χάρις.
1. onaangenaam, eufem.:
2. ondankbaar:
ἀχάριτος, = ἀχάριστος, ἀχάριτα (oder von ἄχαρις), Her. 1.207 ; Plut. Sol. 20 ; superl. ἀχαριτώτατος Her. 7.156.
ἀχάριτος
- 1= ἀχάριστος or ἄχαρις, Hdt.
- 2ungrateful, thankless, Hdt.; χάρις ἀχ., like χάρις ἄχαρις, Eur.