ἀχρήματος
ἀχρήματος, without money
Could not find ἀχρήματον in Logeion dictionaries.
ἀχρήματον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀχρήματος
ἀχρήμ-ᾰτος, ον,
- without money or means, Hdt. 1.89, Timocl. 9.7; ἀ. τὴν πόλιν ποιεῖν Arist. Pol. 1271b16; μήτʼ ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς on the poor, A. Pers. 167.
pobre, sin dinero
μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς
Πέρσαι ... εἰσὶ ἀχρήματοι
πόλις
δίαιτα
ἀ·χρήματος, ος, ον [μᾰ]
1 sans argent, pauvre, Eschl. Pers. 167, Hdt. 1, 89 ; Arstt. Pol. 2, 9 ||
2 qui ne cause pas de dépenses : ἀ. δίαιτα, Plut. M. 354a, genre de vie modeste.
Étym. ἀ, χρῆμα.
ἀχρήματος, (χρῆμα), ohne Geld, arm, Aesch. Pers. 165 ; Her. 1.89 u. Folgde.
ἀχρήματος
χρήματα
- without money or means, Hdt., Aesch.