ἄπλατος
ἄπλατος, unapproachable, terrible
Could not find ἄπλητον in Logeion dictionaries.
ἄπλητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἄπλατος
ἄπλητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἄπλητος
ἄπλᾱτος, Dor. and Trag. for Ep. ἄπλητος (q.v.), ον, (πελάζω)
- unapproachable, always with a notion of terrible, monstrous, Hes. Op. 148, Th. 151; ἄ. πῦρ Pi. P. 1.21 (whence it must be restored for ἀπλήστου in A. Pr. 373); ὀφίων κεφαλαί, Τυφών, Pi. P. 12.9, Fr. 93; Ἔχιδνα B. 5.62, cf. 12.51; θρέμμα S. Tr. 1093; αἶσα Id. Aj. 256 (lyr.); ἄπλατον ἀξύμβλητον ἐξεθρεψάμην Id. Fr. 387.—In many places ἄπλαστος is a v.l., Id. Aj. 256, E. Med. 151 (lyr.); cf. ἄπληστος.
- 2 = ἄπλετος, κυψέλη Com.Adesp. 620; ἄπλατοι ὅσοι Phld. Rh. 1.3 S., al.; γάλα Diog.Oen. 39, cf. Epicur. Nat. 11.154.14, Phld. Oec. p.41 J., Porph. Abst. 1.55; cf. ἄπλητος.
1 ἄ·πλατος, ος, ον [ᾱτ] inabordable, d’où terrible, Hés. O. 147, Th. 151 (ion. ἄπλητος) ; Pd. P. 1, 21 ; ἀ. κοίτα, Eur. Med. 151, la couche terrible, le tombeau.
Étym. ἀ, πελάω.
2 ἄ·πλατος, ος, ον [ᾰτ] c. ἄπλετος, Com. an. fr. 40.
ἄπλατος, [πλᾱ], ion. ἄπλητος (πελάζω, ἀπέλατος), unnahbar, furchtbar, schrecklich, so daß man nicht nahe zu kommen wagt, ἰσχύς Hes. Th. 153 ; πῦρ Pind. P. 1.21 ; ὀφίων κεφαλαί 12.9 ; ἄπλατον θρέμμα, heißt der Nemeische Löwe, Soph. Tr. 1083 ; αἶσα Aj. 249 ; vgl. Buttmann Gramm. II p. 208 u. ἄπλετος.
ἄπλατος ², s. ἄπλετος.
ἄπλᾱτος, -ον
- 1unapproachable τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί P. 1.21 παρθενίοις ὑπό τʼ ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς i. e. the Gorgonsʼ heads P. 12.9 ἀλλʼ οἶος ἄπλατον κεράιζε θεῶν Τυφῶνα πεντηκοντοκέφαλον fr. 93.
a ti te invoco, el inabordable e incomensurable
te saludo, Helios, tú eres el padre de la inaccesible Naturaleza
ἄπλατος
πελάζω
- for ἀπέλατος, unapproachable, terrible, Hes., Trag.