ἄσπλαγχνος
ἄσπλαγχνος, without bowels
ἄσπλαγχν-ος, ον,
- without bowels, or rather, without heart: metaph., dastard, S. Aj. 472; unsympathetic, merciless, Chrysipp.Stoic. 2.249. Adv. ἀσπλάγχν-νως Hsch. s.v. ἀνηλεῶς.
- II not eating σπλάγχνα, Pl.Com. 113.
I
1 que no tiene valor, que no tiene coraje
γέροντι δηλώσω πατρὶ μή τοι φύσιν γ' ἄ. ἐκ κείνου γεγώς
2 sin entrañas, cruel, inmisericorde Chrysipp.Stoic.2.249, Sch.A.Th.237a,
τίς ἐστιν οὗτος ὁ ποιμὴν ὁ οὕτως ἄ.;
κεφαλὴ βασιλίσκων ἄ.
3 que no cata la asadura
μόνος ... ἄ.
II adv. -ως cruelmente Hsch.s.u.
ἄ·σπλαγχνος, ος, ον :
1 sans cœur (litt. sans entrailles), lâche, Soph. Aj. 472 ||
2 qui ne mange pas de tripes, Plat. com. (Ath. 644a).
Étym. ἀ, σπλάγχνον.
ἄσπλαγχνος, (σπλάγχνον), ohne Eingeweide, dah. herzlos, feig, Soph. Aj. 467, Schol. ἀκάρδιος, δειλός. – Der nicht gegessen hat, Plat. c. Ath. XIV.644a.
ἄσπλαγχνος
σπλάγχνον
- without bowels: metaph. heartless, spiritless, Soph.