κέλλω
κέλλω, to drive on
Could not find ἐκέλσαμεν in Logeion dictionaries.
ἐκέλσαμεν aorist active indicative 1st plural of κέλλω
κέλλω, poet. (exc. D.H. 14.1 as etym. of Κελτική), = Prose ὀκέλλω: fut. κέλσω A. Supp. 331, E. Hec. 1057 (lyr.), κελῶ Hsch.: aor. ἔκελσα (v. infr.):—
- drive on, Hom. only in Od., always in phrase νῆα κέλσαι run a ship to land, put her to shore, νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι Od. 10.511; νῆα . . ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν 9.546; cause to land, ἀνδρῶν ἡρώων στόλον A.R. 2.1090: metaph., Ἄργει κ. πόδα E. El. 139 (lyr.).
- II intr., of ships or seamen, put to shore or into harbour, κελσάσῃσι δὲ νηυσὶ καθείλομεν ἱστία Od. 9.149; κέλσαντες Σιμόεντος ἐπʼ ἀκτάς A. Ag. 696 (lyr.), cf. Eu. 10; ἐς Ἄργος Id. Supp. 331; πρὸς γῆν S. Tr. 804: c. acc. loci, κέλσαι . . Ἄργους γαῖαν A. Supp. 15 (anap.); Τροίας ἄστυ E. Rh. 934: metaph., A. Pr. 186 (lyr.); κ. ποτὶ τέρμα E. Hipp. 140 (lyr.); πᾷ κέλσω; where shall I find a haven? Id. Hec. 1057 (lyr.). (Cf. κέλομαι.)
κέλλω (seul. fut. κέλσω et ao. ἔκελσα)
I tr. pousser à terre, faire aborder : νῆα, Od. 10, 511, etc. un vaisseau : ἐν ψαμάθοισιν, Od. 9, 546, faire aborder un vaisseau sur des sables ; fig. Ἄργει κ. πόδα, Eur. El. 139, faire aborder ses pas à Argos. c. à d. parvenir à Argos ||
II intr.
1 en parl. de l’équipage, aborder, arriver au port, le nom de lieu qui suit avec πρός (Soph. Tr. 804), ἐπί (Eschl. Eum. 10) ou ἐς (Eschl. Suppl. 330) et l’acc., ou direct. avec l’acc. (Eschl. Suppl. 16 ; Eur. Rhes. 934) ; fig. aborder au port (après des épreuves) Eschl. Pr. 184 ; Eur. Hipp. 140 ; πᾷ κέλσω; Eur. Hec. 1056, par où trouver un port de refuge ? ||
2 en parl. de navires, aborder, arriver au port, Od. 9, 149.
Étym. p.-ê. pré-grec ; cf. ὀκέλλω.
κέλλω, (vgl. ὀκέλλω, cello), fut. κέλσω, aor. ἔκελσα, treiben, bewegen ; Hom. νῆα κέλσαι, navem appellere, das Schiff ans Land treiben, teils mit dem Zusatz ἐν ψαμάθοισιν, Od. 9.546, 12.5, teils ohne denselben, 10.511, 11.20 ; κατʼ ἴχνος πλάταν ἄφαντον κελσάντων Σιμόεντος ἐπʼ ἀκτάς Aesch. Ag. 680. – Auch intr., sich bewegen, laufen, bes. vom Schiffe, anlanden, in den Hafen einlaufen, κελσάσῃσι νηυσί Od. 9.149 ; so Tragg., auch von den Schiffenden, κέλσας ἐπʼ ἀκτὰς ναυπόρους Aesch. Eum. 10 ; κέλσαι δʼ Ἄργους γαῖαν Suppl. 15 ; ἐς Ἄργος κέλσειν 326 ; absol., übertr., πᾶ ποτε τῶνδε πόνων χρή σε τέρμα κέλσαντʼ ἐσιδεῖν ; Prom. 184, wie auch wir sagen »den Hafen erreichen« ; vgl. Eur. Hec. 1048 ; πρὸς γῆν τήνδʼ ἐκέλσαμεν μόλις Soph. Trach. 801 ; Εὐρίπου διὰ χευμάτων κέλσασα Eur. I.A. 167 ; οἵαν ἔκελσας ὁδόν Rhes. 898 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.1091.
†κέλλω
1 pl. aor. ἐκέλσαμεν Od. 9.546, Od. 11.20, Od. 12.5.
Dat. pl. fem. pple. κελσάσῃσι Od. 9.149.
Infin. κέλσαι Od. 10.511.
(ἐπι-.)
- 1
To bring (a ship) to shore: νῆʼ ἐκέλσαμεν Od. 11.20. Cf. Od. 9.546=Od. 12.5, Od. 10.511.
- 2
Of a ship, to come to shore: κελσάσῃσι νηυσὶ καθείλομεν ἱστία Od. 9.149.
- 1
κέλλω , aor. ἔκελσα: beach a ship (νῆα); also intr., κελσάσῃσι δὲ νηυσί, the ships ‘having run on the beach,’ we, etc., Od. 9.149.
κέλλω
- Ito drive on, νῆα κέλσαι to run a ship to land, put her to shore, Lat. appellere, Od.:—metaph., Ἄργει κ. πόδα Eur.
- IIintr., of ships or seamen, to put to shore or into harbour, Od., Aesch., etc.:—metaph., πᾶ ποτε κέλσαντʼ having reached what port? Aesch.; πᾶ κέλσω; where shall I find a haven? Eur.