ἐκκρήμνημι
ἐκ·κρήμνημι (part. ἐκκρημνάς) suspendre, Jambl. V. Pyth. 238 ||
Moy. ἐκκρήμναμαι (seul. prés.)
1 se suspendre à, gén. Eur. H.f. 520 ||
2 suspendre : τί τινος, Eur. Ion 1612, une chose à une autre.
ἐκκρήμνημι, = ἐκκρεμάννυμι ; ἐκκρημνὰς τὴν δέλτον παρὰ τὴν ὁδόν Iambl. v. Pyth. 238. – Pass., = ἐκκρέμαμαι ; ἐκκρήμνασθε πέπλων, d.i. ergreifet, Eur. Herc.Fur. 520 ; νῦν δὲ καὶ ῥόπτρων χέρας ἐκκρημνάμεσθα, wir lassen unsere Hände haften, fassen an, Ion 1612.