ἐμβριμάομαι
ἐμβριμάομαι, to snort in
Could not find ἐμβριμώμενος in Logeion dictionaries.
ἐμβριμώμενος present middle participle masculine nominative singular of ἐμβριμάομαι
ἐμβρῑμ-άομαι (Act. only in Hsch., Suid.), c. aor. Med. et Pass.,
- snort in, ἵππους ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας, of horses, A. Th. 461, cf. Luc. Nec. 20.
- 2 of persons, to be deeply moved, τῷ πνεύματι, ἐν ἑαυτῷ, Ev.Jo. 11.33, 38.
- II admonish urgently, rebuke, E. Fr. 1099: c. dat. pers., LXX Da. 11.30, Ev.Matt. 9.30, Marc. 1.43.
I
1 bramar, bufar de rabia
ἵπποι ... ἐμβριμώμεναι
ἐμβριμώμενος ἀπὸ τῆς Αἴτνης
dicho de Empédocles
• irritarse, enrabietarse E.Fr.1099, c. dat.
Ῥωμαῖοι ... ἐμβριμήσονται αὐτῷ
los romanos se irritarán con él
2 estremecerse, conmoverse
Ἰησοῦς ... ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι
Jesús se conmovió en su espíritu
II conminar, ponerse serio c. dat. de pers.
ἐνεβριμήθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς
ἐμ·βριμάομαι-ῶμαι (ao. ἐνεβριμήθην) [ῑ]
1 gronder, frémir dans, en parl. de chevaux, Eschl. Sept. 461 ; en parl. de pers. gronder, s’irriter, Luc. Nec. 20 ; Spt. Dan. 11, 30 ; τινι, Symm. Esaï. 17, 13, contre qqn ; d’où faire une défense ; τινι, NT. Matth. 9, 30 ; Marc. 1, 43, etc. à qqn ||
2 être fortement ému, troublé ou agité, NT. Joh. 11, 33 et 38.
Étym. ἐν, βρ.
1. briesen in,
2. overdr.
a. ernstig waarschuwen,
b. diep onder de indruk zijn:
ἐμβριμάομαι, [ῑ], darein schnauben ; ἵππους ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας Aesch. Spt. 443 ; darin brummen, murren, Luc. Necyom. 20. Uebh. auf Etwas zürnen, seinen Unwillen äußern, ἐνεβριμήθη αὐτοῖς Matth. 9.30. – Das act. erwähnen nur Hesych. u. Suid.
Strong 1690
to snort in (of horses, Æsch.), hence, to speak or act with deep feeling (DCG, i, 62b);
(a) to be moved with anger (cf. ἐμβρίμημα, La 2:6): c. dat., Mk 14:5, Jo 11:33; ἐν ἑαυτῷ, Jo 11:38;
(b) to admonish sternly: c. dat., Mt 9:30, Mk 1:43.†
ἐμβριμάομαι
ἐν
- IDep. c. aor. mid. et pass., to snort in, of horses, Aesch.
- 2of persons, to be deeply moved, NTest.
- IIc. dat. pers. to admonish urgently, rebuke, NTest.