ἐμπελάζω
ἐμπελάζω, to bring near
Could not find ἐμπελάσας in Logeion dictionaries.
ἐμπελάσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἐμπελάζω
- bring near, δίφρους ἐμπελάσαντες having brought up the chariots, Hes. Sc. 109:—Pass., come near, approach, κοίτης S. Tr. 17.
- II intr. in Act., approach, c. dat., ἐμπελάσειν πυκινῷ δόμῳ h.Merc. 523; εἴδωλα ἐ. τοῖς ἀνθρώποις Democr. 166; ποῦ δʼ ἐμπελάζεις τἀνδρί . .; S. Tr. 748; τῆ ἀκοῇ Arist. Mu. 395a19: abs., ib. b28, Porph. Abst. 2.22; κρήνης μηδὲ σχεδὸν ἐμπελάσειας Orph. Fr. 32a.
- III in Pass., wrongly used for ἐμπαλάσσομαι, τοῖσι αὐτοῖσι Hp. Ep. 17; ἀλλήλοις D.C. 36.49, 62.16; αὑτοῖς Id. 72.19.
1 intr. acercarse, ir al encuentro, presentarse c. dat.
πυκινῷ δόμῳ
εἴδωλα τινα φησιν ἐμπελάζειν τοῖς ἀνθρώποις
ποῦ δ' ἐμπελάζεις τἀνδρί;
τῇ ἀκοῇ
del truenoἐχθρῶν ... καρήασιν ἐμπελάσειε
τῷ πυρί
τῷδε τῷ κόσμῳ
δεῖμα τῇ χώρᾳ
πέτραις
κακὴ δ' ἐπὶ τοῖσι χάλαζα εἴδεται ἐμπλάζουσα
ταύτης τῆς κρήνης μηδὲ σχεδὸν ἐμπελάσειας
ἄχρι πύλης γήραος
εἰς ὀστοῦν τὸ δόρυ
ἐνθουσιᾶν ποιεῖ τοὺς ἐμπελάζοντας
produce situación de trance a los que se acercan a ciertas emanaciones
• tb. en v. med.
δυσαρεστεῦνται πᾶσι καὶ πάλιν τοῖσιν αὐτοῖσιν ἐμπελάζονται
están a disgusto con todas las cosas, pero van otra vez al encuentro de esas mismas cosasἀλλότρια ἁρπάζοντες ἀλλήλοις τε ἐνεπλάζοντο
2 tr. acercar
δίφρους
γυίοις γυῖα
(κατθανεῖν) πρὶν τῆσδε κοίτης ἐμπελασθῆναι
morir antes que ser llevada a un lecho tal
• en v. med. mismo sent.
μαζοῖς σὸν θέναρ ἐμπελάσει
- Ito bring near, Hes.:—Pass. to come near, approach, c. gen., Soph.
- IIintr. in Act., like Pass. to approach, c. dat., Hhymn., Soph.