ἐμπικραίνομαι
ἐμπικραίνομαι, to be bitter against
Could not find ἐμπικραινομένου in Logeion dictionaries.
ἐμπικραινομένου present middle participle masculine genitive singular, present middle participle neuter genitive singular of ἐμπικραίνομαι
ἐμπικραίνομαι, Med. or Pass.,
- to be bitter against, τινί Hdt. 5.62, D.C. 47.8: abs., Eus.Mynd. 54; of disease, become virulent, J. AJ 17.6.5.
1 de pers. exasperarse, irritarse con c. dat.
Ἱππίεω ... ἐμπικραινομένου Ἀθηναίοισι διὰ τὸν Ἱππάρχου θάνατον
γυναικηίως
2 de la enfermedad agravarse, agudizarse
Ἡρώδῃ ... ἡ νόσος ἐνεπικραίνετο
ἐμπικραίνομαι, erbittert sein, τινί ; auf Jemanden, Her. 5.62 u. 80., wie DC. 47.8.
ἐμπικραίνομαι
ἐν, πικρός
- Mid. or Pass. to be bitter against a person, c. dat., Hdt.