Logeion | ἐναρίζω

ἐνᾰρίζω Il. 1.191, etc.: impf. ἠνάριζον A. Ag. 1644; Ep. ἐνάριζον (v. infr.): fut. -ίξω (ἐξ-) Il. 20.339: aor. Ep. and Lyr. ἐνάριξα 22.323, Pi. N. 6.52, later ἠνάριξα Lyc. 486, ἠνάρισα AP 7.226 (Anacr.):—Med., aor. ἐναρίξατο Opp. C. 2.20:—Pass., S. Tr. 94 (lyr.): aor. ἠναρίσθην: pf. ἠνάρισμαι (v. κατ-):—

strip a slain foe of his arms (ἔναρα), c. dupl. acc., ἔντεα . . τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα Il. 17.187; ἀλλήλους ἐνάριζον ib. 413: hence, slay in fight, Hes. Sc. 194: generally, slay, Il. 1.191, A. l.c.:—in Pass., νὺξ ἐναριζομένα when dying, i.e. when yielding to day, S. l.c.; cf. ἐναίοω.

I c. doble ac. de pers. y cosas despojar τὰ (τεύχεα) Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε (armas) de las que despojó al potente Patroclo, Il.l.c., cf. 12.195, 17.187, (μιν) εἵματα πάντ' ἐναρίξας Opp.H.2.416.

II c. ac. de pers.

1 matar Ἀτρεΐδην Il.1.191, ἀλλήλους ἐνάριζον Il.17.413, Τρῶας Il.21.224, ὡς εἰ ζωοὺς ἐναρίζωνcomo si matara a figuras vivientes representadas en el escudo de Heracles, Hes.Sc.194, οὔ τινα γὰρ τοιόνδε νέων ... Ἄρης ἠνάρισεν Anacr.l.c., τὸν ἄνδρα τόνδ' A.A.1644, υἱὸν ... ἐνάριξεν Ἀόος Pi.l.c., cf. A.R.1.1041, Lyc.486, φῶτας Opp.C.2.20, cf. Orac.Sib.5.133, en v. pas. ἐναριζ[ομέν]ων ... φώτων [αἵμα]τι B.13.151

• en v. med., mismo sent. Orac.Sib.3.468.

2 c. ac. de colect. aniquilar δήια φῦλα καὶ Πριάμοιο πόληα ... ἐναρίξαι aniquilar los batallones enemigos y la ciudad de Príamo Q.S.7.694.

III en v. med.-pas. extinguirse νὺξ ἐναριζομένα τίκτει ... Ἅλιον S.Tr.94.

ἐναρίζω [ᾰ] (impf. ἐνάριζον, f. ἐναρίξω, ao. ἐνάριξα, pf. inus.)

1 dépouiller : τινά τι, Il. 17, 187, 413, qqn de qqe ch. ||

2 p. ext. tuer dans un combat, Hés. Sc. 194 ; d’où tuer en gén. Il. 1, 191 ; Pd. N. 6, 54 ; Eschl. Ag. 1644 ; Q. Sm. 7, 693 ; fig. νὺξ ἐναριζομένα (dor.) Soph. Tr. 94, nuit qui s’achève ||

Moy. (f. ἐναρίξομαι, ao. ἐναριξάμην) tuer dans un combat, Opp. C. 2, 20 ; Sib. 3, 468 ||

➳ Impf. ἐνάριζον, Il. 12, 195, etc. Ao. réc. ἠνάριξα, Lyc. 486 et ἠνάρισα, Anacr. 100. Moy. réc. (v. ci-dessus).

Étym. ἔναρα.

ἐναρίζω [ἔναρα] imperf. ἠνάριζον en ἐνάριζον; aor. act. ἐνάριξα, aor. pass. ἠναρίσθην; perf. ptc. pass. (κατ)ηναρισμένος
1. (van de wapenrusting) beroven, met dubb. acc.: τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε (de wapenrusting) die hij de sterke Patroclus had afgenomen Il. 22.323.
2. doden: ἀλλήλους ἐνάριζον zij doodden elkaar Il. 17.413; overdr.: νὺξ ἐναριζομένα τίκτει ... Ἅλιον de nacht sterft weg en brengt de Zon voort Soph. Tr. 94.

ἐναρίζω, fut. ἐναρίξω, aor. ἐνάριξα Il. 17.187, ἐνάριξον Soph. O.C. 1733, ἠνάρισεν Anacr. ep. 13 (VII.226); eigentlich nur = dem im Kampfe getöteten Feinde die Rüstung (ἔναρα) abnehmen ; sodann allgemeiner (katachrestisch) = töten. Daß nicht letzteres die Grundbedeutung ist, sondern ersteres, erhellt z.B. aus Il. 17.187 ἔντεα καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς. Vgl. Il. 1.191, 11.337, 16.731. Homerische Kompos. ἀπεναρίζω und ἐξεναρίζω, nachhomerisch κατεναρίζω. Vgl. auch s.vv. ἔναρα u. ἐναίρω u. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 145. – Εἵματα Oppian. H. 2.416 ; – τινὰ ἀκμᾷ ἔγχεος Pind. N. 6.54 ; Aesch. Ag. 1628 u. sp.D., wie Qu.Sm. 7.693 ; – νὺξ ἐναριζομένα, die Nacht, die ihres Sternschmuckes beraubt wird, hinschwindet, Soph. Tr. 94.

ἐναρίζω

[ἔναρα.]

Aor. ἐνάριξα Il. 17.187.

3 sing. ἐνάριξε Il. 22.323.

(ἐξ-.)

- 1
  To strip (a slain foe) of his armour and trappings Il. 5.844.
- 2
  With double acc. of the spoil and of the person despoiled: τοὺς ἐνάριζον ἀπʼ ἔντεα Il. 12.195, Il. 15.343. Cf. Il. 17.187, Il. 22.323.
- 3
  To kill in fight Il. 5.155, Il. 9.530, Il. 11.337, Il. 14.24, Il. 16.731, Il. 17.413, Il. 21.224.
- 4
  To kill or slay in gen. Il. 1.191.

ἐνᾰρίζω

1slay φαεννᾶς υἱὸν εὖτʼ ἐνάριξεν Ἀόος ἀκμᾷ ἔγχεος ζακότοιο (Tricl.: ἐνάριζεν codd.) N. 6.52

ἐναρίζω (ἔναρα), ipf. ἐνάριζε, aor. ἐνάριξα: strip of armor, despoil; τινά τι, Il. 17.187, Il. 22.323, Il. 12.195, Il. 15.343; then, usually, slay in battle, kill, Il. 5.155, Il. 16.731, Il. 1.191. (Il.)

ἐναρίζω ἔναρα

to strip a slain foe of his arms (ἔναρα), Lat. spoliare, ἔντεα ἐν, τινά Il.:— hence, to slay in fight, and, generally, to slay, Il., Aesch.:—Pass., νὺξ ἐναριζομένα night when dying, i. e. when yielding to day, Soph.

Menu

Word wheel

ἐναρίζω

Saved

Recent