ἐναίσιμος
ἐναίσιμος, ominous, boding, fateful
Could not find ἐναίσιμον in Logeion dictionaries.
ἐναίσιμον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐναίσιμος
- ominous, fateful, οὐδʼ ἦλθον ἐναίσιμον (as Adv.) Il. 6.519; ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι Od. 2.159; οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι [ὄρνιθες] ib. 182; esp. in good sense, seasonable, of omens, ἐ. σήματα φαίνων Il. 2.353: generally, favourable, boding good, λιγνὺν ἐναίσιμον ἀΐσσουσαν A.R. 1.438.
- II of persons, their thoughts, etc., righteous, ἀνὴρ ὃς ἐ. εἴη Od. 10.383; οἵ τινές εἰσιν ἐ. οἵ τʼ ἀθέμιστοι 17.363; ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐ. (of Achilles) Il. 24.40, cf. Od. 18.220; ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐ. 5.190; so τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησεν 2.123, 7.299; ἐ. τίει [βίον] A. Ag. 775 (lyr.); γῆρας γὰρ ἐ. ἄνδρα τίθησιν makes him honoured, Opp. H. 1.683.
- 2 of things, fit, proper, ἐ. δῶρα διδοῦναι ἀθανάτοις Il. 24.425, cf. h.Cer. 369. Adv. -μως fitly, becomingly, αἰνεῖν A. Ag. 916; μή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλʼ ἐ. φέρε E. Alc. 1077.
I mánt.
1 que presagia, augural
ὄρνιθες
• neutr. subst. ἐναίσιμα presagios
ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι
2 en sent. posit. auspicioso, de buen augurio, propicio
ἀστράπτων ἐπιδέξι', ἐναίσιμα σήματα φαίνων
λιγνύς
ὄσσαν
τὰ μὲν οὕτω ἐναίσιμα πάντα γένοιτο ἐκ μακάρων
que todo eso pueda así cumplirse de manera propicia gracias a los dioses
• neutr. subst.
ἐναίσιμα
buenos augurios
3 presagiado, que sucede bajo un presagio
ἡ γένεσις
II gener.
1 que es como es debido, justo, sensato ref. pers. y asim.
ᾧ οὐτ' ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα γναμπτόν
ni sensata es su mente ni doblegable su pensamientoτίς ... ἀνήρ, ὃς ἐ. εἴη ...
op. ἀθέμιστος
Δίκα ... τὸν δ' ἐναίσιμον τίει βίον
γῆρας ... ἐναίσιμον ἄνδρα τίθησιν
2 de cosas y abstr. condigno, adecuado, conveniente
ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι ἀθανάτοις
τοῦτο γ' ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
οὐ βούλομαι ἐπ' ἀνδράσι πρεσβυτέροις εἰπεῖν ῥήματα οὐκ ἐναίσιμα
no quiero decir inconveniencias contra hombres ya mayoresἐναίσιμον ἄλγος ἔχουσιν
tienen el dolor que les correspondeἐναίσιμα μέτρα
• neutr. sg. como adv. ἐναίσιμον en el momento debido
οὐδ' ἦλθον ἐ., ὡς ἐκέλευες
• neutr. plu. como adv.
δμῶες ... οὐκέτ' ... ἐθέλουσιν ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι
los sirvientes ya no quieren trabajar como les correspondeἔδοξε τῷ Νεάρχῳ ἐναίσιμα λέγειν
a Nearco le pareció que hablaba adecuadamente
III adv. -ως convenientemente, con moderación
αἰνεῖν
μή νυν ὑπέρβαλλ' ἀλλ' ἐ. φέρε
1. van zaken
a. voorspellend, gunstig:
b. gepast:
2. van pers. rechtschapen, weldenkend:
• Adv., ἐναισίμως αἰνεῖν, geziemend, Aesch. Ag. 890 ; φέρειν Eur. Alc. 1077.
-ον
[ἐν- 6 + αἴσιμος.]
- 1
- a
Due, fitting, proper: δῶρα Il. 24.425.
Of persons, right-thinking, just Il. 6.521: Od. 10.383, Od. 17.363.
Of the mind, intent on the right, just Il. 24.40: Od. 5.190, Od. 18.220.
Of the result of mental effort, right, in accordance with justice: τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησεν Od. 2.122 (this contrivance was not . . .), Od. 7.299 (in this her judgment was at fault).
- b
Absol. in neut. pl. ἐναίσιμα
, what is right: ἐ. ἐργάζεσθαι Od. 17.321. - c
In neut. sing. ἐναίσιμον
as adv., in due season, at the appointed time: ἦλθον Il. 6.519.
- a
- 2
Bringing omens, charged with fate: ὄρνιθες Od. 2.182.
Boding well: σήματα Il. 2.353.
Absol. in neut. pl., omens Od. 2.159.
- 1propitious Δαμαίνας πα[ῖ, ἐ]να[ισίμ]ῳ νῦν μοι ποδὶ στείχων ἁγέο Παρθ. 2. 66.
- Iominous, boding, fateful, Lat. fatalis, Od.; neut. ἐναίσιμον and -μα as adv. ominously, Hom.: —in good sense, seasonable, Lat. opportunus, of omens, Il.
- IIof persons, righteous, Hom.
- 2of things, fit, proper, Il.:—adv. -ως, fitly, becomingly, Aesch., Eur.