ἐνδεικτικός
ἐνδεικτικός, probative
Could not find ἐνδεικτικοῦ in Logeion dictionaries.
ἐνδεικτικοῦ masculine genitive singular, neuter genitive singular of ἐνδεικτικός
- probative, as the Protag. of Plato, D.L. 3.51.
- II indicative, Gal. Phil.Hist. 9, S.E. P. 2.100, etc. Adv. -κῶς Id. M. 8.155, 289, Gal. 10.928, al.
I
1 ret. probativo uno de los varios tipos de diálogo platónico, p. ej. el Protágoras, D.L.3.51, cf. 49.
2 indicativo
ἐ. σημεῖον
signo indicativo op. ὑπομνηστικὸν σημεῖον ‘signo recordatorio’ en la fil. estoicaσωτηρίας ἐ. σημεῖα
τῆς θείας μεγαλωσύνης
II adv. -ῶς
1 indicativa, mostrativamente
ἐ. τεκμαίρεσθαι
2 prescriptivamente
διδάξαι ... οὐκ ἀπαγορευτικῶς μόνον ἀλλ' ἐ.