Logeion | ἐνεός

ἐνεός (in codd. sts. ἐννεός Act.Ap. 9.7, etc.), ά, όν,

dumb, speechless, freq. joined with κωφός, as Pl. Tht. 206d, Arist. HA 536b4, Pr. 961b14, Sens. 437a16; without κωφός, ἐνεοῖς ἀνθρώποις ὁμοίους Epicur. Fr. 356, cf. LXX Is. 56.10, Plu. Num. 8, D.C. 62.16: acc. to Hsch., ὃς οὔτε ἀκούει οὔτε λαλεῖ deaf and dumb, as in X. An. 4.5.33. Adv. -εῶς dub.l. in Orac. ap. Polyaen. 6.53.
- - 2 senseless, stupid, ἀπείρους καὶ ἐ. Pl. Alc. 2.140d.
  - 3 of things, useless, Hp. Off. 8; ἐς τὸ ἐ. κεῖσθαι ibid.
  - 4 dumbfounded, astonished, εἱστήκεισαν ἐ. Act.Ap. l.c.

I de pers. o anim.

1 que no puede hablar, mudo εἰ φωνὴν μὴ εἴχομεν μηδὲ γλῶτταν ... ὥσπερ οἱ ἐνεοί Pl.Cra.422e, οἱ δὲ ἐνεοὶ λαλοῦσι διὰ τῶν ῥινῶν Arist.Pr.899^a5, ἐνεὸν δέ τις ἑαυτὸν ποιήσας δόξει φρόνιμος εἶναι LXX Pr.17.28, cf. Plu.Num.8, D.C.62.16.5, frec. unido a κωφός Pl.Tht.206d, Arist.HA 536^b4, Pr.961^b14, Sens.437^a16

• de perros mudo, que no puede ladrar πάντες κύνες ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν LXX Is.56.10, cf. PMich.723.8 (IV d.C.)

• Ἐνεάla Muda tít. de una comedia de Antífanes, Phot.ε 887, y prob. tb. de Apolodoro, Caristio, Poll.10.152 (cód.).

2 sordomudo τοῖς παισὶν ἐδείκνυσαν ὥσπερ ἐνεοῖς ὅ τι δέοι ποιεῖν X.An.4.5.34, cf. Hsch.

II fig.

1 de cosas inútil, inservible del nudo de un vendaje τὸ δὲ ἅμμα μήτε ἐν τρίβῳ ... μήτε ἐκεῖσε ὅπου ἐνεόν Hp.Off.8, ἐς τὸ ἐνεὸν κείσεσθαι Hp.Off.8.

2 de pers. estúpido ἄκακοι καὶ ἄπειροι καὶ ἐνεοί Pl.Alc.2.140c

• como accidente temporal mudo de estupor, estupefacto, atónito οἱ δὲ ἄνδρες ... εἱστήκεισαν ἐνεοί Act.Ap.9.7, ὑμεῖς δὲ ἐνεοῖς προσεοικότες Hld.4.19.2, ἀκούσαντες ἐταράχθησαν καὶ ἐγένοντο ἐννεοί, λαλῆσαι μὴ δυνάμενοι Hsch.H.l.c.

3 voluntariamente mudo, callado ἐνεὸς κάτασχε quédate mudo, e.d., contente Ach.Tat.5.19.3, ὁ δὲ Ναυσικλῆς ἐνεὸς ἐγεγόνει Hld.5.11.2.

ἐνεός ou ἐννεός, ά, όν :

I muet de naissance, d’ord. joint à κωφός « sourd » Xén. An. 4, 5, 33 ; Plat. Theæt. 206d ; Arstt. H.A. 4, 9, 16 ; Probl. 33, 1, etc. ||

II p. ext.

1 muet de stupeur ou d’effroi, Eum. 6, 10 ||

2 p. suite, stupide, imbécile, Plat. 2 Alc. 140d ||

3 en parl. de choses, qui ne peut être d’aucun usage, Hpc. 743c.

ἐνεός -ά -όν
1. stom: εἰ φωνὴν μὴ εἴχομεν ... ὥσπερ οἱ ἐνεοί als wij geen stem hadden, zoals de stommen Plat. Crat. 422e; doof(stom): τοῖς παισὶν ἐδείκνυσαν ὥσπερ ἐνεοῖς ὅ τι δέοι ποιεῖν zij gebaarden aan de kinderen als aan doven wat zij moesten doen Xen. An. 4.5.33; overdr. dom, stupide.
2. verbaasd, sprakeloos: οἱ δὲ ἄνδρες ... εἱστήκεισαν ἐνεοί de mannen stonden sprakeloos NT Act. Ap. 9.7.
3. nutteloos: ἐς τὸ ἐνεὸν κείσθαι nutteloos worden Hp. Off. 8.

ἐνεός, (vgl. ἄνεως), auch ἐννεός geschr, sprachlos, stumm ; neben κωφός Plat. Theaet. 206d, wie Arist. sens. 1, probl. 33.1 ; vgl. H.A. 4.9 ὅσοι κωφοὶ γίνονται ἐκ γενετῆς, πάντες καὶ ἐννεοὶ γίνονται, also taubstumm, wie Xen. An. 4.5.33. – Auch = dumm, εὐήθεις – ἄκακοι καὶ ἄπειροι καὶ ἐνεοί Plat. Alc. II, 140d ; B.A. 251 ἐνεὸς ὁ διὰ μωρίαν λήθαργος καὶ ἀμνήμων.
• Adv ., Orac. Polyaen. 6.53.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 1769 (KJV)

ἐνεός (Rec. ἐνν-), -οῦ, ὁ [in LXX: Is 56:10 (אִלֵּם), Ep. Je41; ἐ. ποιεῖν, Pr 17:28 * ;]

dumb, speechless: Ac 9:7.†

mudo

σὺ δὲ στήκεις ἐνεός, ὡς ταῦτα πάντα χωρήσεις αὐτομάτως
tú permanece mudo, puesto que lo comprenderás todo por ti mismo P IV 728

ἐνεός

dumb, deaf and dumb, Xen.

Menu

Word wheel

ἐνεός

Saved

Recent