ἐντράπελος
ἐντράπελος, shameful
ἐντράπελος [ᾰ], ον, (ἐντρέπω II.4)
- shameful, dub. l. in Pi. P. 4.105, Thgn. 400 cod. A.
vergonzoso, ignominioso
κέρδεα
ἔπος
• neutr. plu. como adv. ἐντράπελα reverentemente, escrupulosamente
ἐ. ἀθανάτων μῆνιν ἀλευάμενος
ἐντρᾰπελος
- 1shameful cf. van Groningen on Theogn. 400. μὴ δολωθῇς, ὦ φίλε, κέρδεσιν ἐντραπέλοις (v. l. εὐτραπέλοις: εὐτράπλοις Bücheler: locus metri causa varie temptatus v. Körte, GGA, 1901, 969.) P. 1.92 οὔτε ἔργον οὔτʼ ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν (codd.: ἐκτράπελον Heyne e Σ.) P. 4.105