ἐξαπόλλυμι
ἐξαπόλλυμι, to destroy utterly
Could not find ἐξαπολοίατʼ in Logeion dictionaries.
ἐξαπολοίατʼ aorist middle optative 3rd plural, future middle optative 3rd plural of ἐξαπόλλυμι
- destroy utterly, A. l.c., S. El. 588, E. Heracl. 950, Thphr. HP 8.7.2, etc.
- II Pass., with pf. 2 ἐξαπόλωλα: aor. 2 ἐξαπωλόμην:—perish utterly out of, c. gen., Ἰλίου ἐξαπολοίατʼ Il. 6.60; ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια 18.290; ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε Od. 20.357; σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός A. Ag. 528: abs., perish utterly, Hdt. 4.173, S. Fr. 236.
A c. ἐκ separat., intr. en v. med. y perf. act., c. suj. de cosa o abstr. desaparecer de c. gen.
ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια
ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε
εἰ τῶν χρωμάτων τὸ μέλαν ἐξαπόλοιτο
B c. ἐκ perfectivo
I tr. en v. act.
1 c. ac. de pers. o anim. matar, aniquilar
πατέρα
ὕδρας λέοντάς τ' ἐξαπολλύναι
τοῖς πόνοις ἐξαπολέσαι τοὺς Ἰσραηλίτας
ἐξαπολλυμένων ἀσεβῶν
2 c. ac. de cosa destruir por completo, arruinar
πάντ' οἶκον ἐξαπώλεσεν
τήν γε πόαν ἐξαπόλλυσι (ὁ ἐρέβινθος)
κλῆρον ... δόμων ... ἐξαπόλεσσεν
II intr. en v. med. y perf. act.
1 c. suj. ref. seres vivos morir, perecer
πάντες Ἰλίου ἐξαπολοίατ'
ojalá perezcan todos los de Iliónοὗτοι ἐξαπολώλασι τρόπῳ τοιῷδε
πίτυς ... ἐκκοπεῖσα ... πανώλεθρος ἐξαπόλλυται
σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός
καὐτὸς ἐξαπώλετο
γῆ ... ἐξαργηθεῖσα δι' ἀμέλειαν ἐξαπόλλυται
ὃς ἂν τοῦτο τὸ ἔργον συλήσῃ, σεσυλημένος ἐξαπόλοιτο
2 c. suj. de cosa o abstr. aniquilarse, destruirse o desaparecer por completo
ἐὸν ἐξαπολέσθαι ἀνήνυστον καὶ ἄπυστον
que el ser desaparezca por completo es imposible y desconocidoπῇ δέ κε κἠξαπόλοιτο, ἐπεὶ τῶνδ' οὐδὲν ἔρημον;
¿y cómo podrían desaparecer, si no hay nada vacío fuera de ellos?τὰ δ' ἐξαπόλωλε τῶν ἀναθημάτων
otras ofrendas han desaparecidoἐξαπώλετο ἡ τελετή
ἡ φρόνησις ἐξαπόλλυται
ἡ ἀδὴν ... ἐξαπόλλυται
Χαρίτων ἐξαπόλωλεν ἔαρ
3 econ. consumirse, gastarse, perderse
ὅπως ἂν μὴ τοῦτο (χρυσίον) ἐξαπόλοιτο
εἰ μὴ μέλλοι δίδοσθαι κατ' ἔτος, ἀλλὰ πρὸς ἅπαξ καταβληθὲν εἶτα τελείως ἐξαπόλοιτο
1. act. met acc. vernietigen.
2. med., intrans., met perf. act. ten onder gaan, geheel verdwijnen:
[ἐξ- 1 + ἀπ-, ἀπο- 7.]
3 sing. pf. ἐξαπόλωλε Il. 18.290: Od. 20.357.
3 pl. aor. opt. mid. ἐξαπολοίατο Il. 6.60.
To perish out of, disappear from.
With genit.: πάντες Ἰλίου Il. 6.60. Cf. Il. 18.290: Od. 20.357.
- Ito destroy utterly, Trag., etc.
- IIMid., with perf. 2 ἐξαπόλωλα, aor2 ἐξαπωλόμην:— to perish utterly out of a place, c. gen., Hom., Aesch.:—absol. to perish utterly, Hdt.