ἐξεπίσταμαι
ἐξεπίσταμαι, to know thoroughly, know well
Could not find ἐξεπιστάμενος in Logeion dictionaries.
ἐξεπιστάμενος present middle participle masculine nominative singular of ἐξεπίσταμαι
ἐξεπίσταμαι,
- know thoroughly, τι Hdt. 2.43, 5.93: c. part., know well that . ., ἐ. τὸν Κῦρον οὐκ ἀτρεμίζοντα Id. 1.190, cf. S. OC 1584; τὸν θεὸν τοιοῦτον (sc. ὄντα) ἐ. Id. Fr. 771: c. inf., know well how to do, Id. Ant. 480: with εὖ, Hdt. 3.146, A. Ag. 838; καλῶς S. OC 417, etc.: c. acc. et inf.; know that, Id. Ant. 293.
- II know by heart, τὸν λόγον Pl. Phdr. 228b.
ἐξ·επίσταμαι :
1 savoir à fond, savoir parfaitement : τι, Hdt. 2, 43 ; 5, 93, Att. qqe ch. ; avec un part. Hdt. 1, 190 ; Soph. O.C. 1584, etc. savoir parfaitement que qqn, etc. ; avec εὖ, Eschl. Ag. 838 ; Hdt. 3, 146 ; avec καλῶς, Soph. O.C. 417, savoir parfaitement ||
2 savoir par cœur, Plat. Phædr. 228c.
ἐξεπίσταμαι, (ἐπίσταμαι), genau wissen, verstehen ; εὖ Aesch. Ag. 812 ; Soph. O.C. 560 ; αὕτη δʼ ὑβρίζειν ἐξηπίστατο Ant. 476 ; Ar. Vesp. 1249 ; Her. 7.39 u. oft, u. Sp.; c. part., ὡς λελοιπότα κεῖνον ἐξεπίστασο Soph. O.C. 1584 ; – ἐξεπιστάμενος τὸν λόγον Plat. Phaedr. 228b, auswendig wissen.
ἐξεπίσταμαι
- Dep. to know thoroughly, know well, Hdt., Attic; c. inf. to know well how to do, Soph.