ἐπελαύνω
ἐπελαύνω, to drive upon
ἐπελαύνω,
- drive upon, τὰς ἁμάξας ἐπελαύνουσι, i.e. upon the ice, Hdt. 4.28.
- b drive to a place, ἐπελάντω (non-thematic 3 pl. imper.) βοῦς τρεῖς SIG 1025.11 (Cos).
- 2 in Hom., lay metal beaten out into plates over a surface (cf. ἐλαύνω III.1), ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν Il. 7.223; πολλὸς δʼ ἐπελήλατο χαλκός 13.804, cf. 17.493.
- 3 metaph., ὅρκους ἐπελαύνειν τινί force an oath upon one, Hdt. 1.146, cf. 6.62.
- II drive or ride against, ἵππον τινί X. Eq. 8.11; lead against, τὴν στρατιήν Hdt. 1.164; push forcibly against, στέρνα θʼ ὁμοῦ καὶ χεῖρας A.R. 1.381.
- 2 intr., march against, Hdt. 1.17, al.; τινί X. HG 7.1.21; ἐπὶ Βαβυλῶνα Hdt. 3.151, cf. 7.9.αʹ; ἐπήλασαν οἱ ἱππόται charged, Id. 9.49, cf. 18, Arr. Tact. 4.7, al.; τρεῖς [νῆες] ἐπήλασαν περὶ τὸ ἕρμα drove upon the rock, Hdt. 7.183: c. acc. loci, march over, Luc. Rh.Pr. 5.
- III Pass., to be driven in after, τὸ -όμενον [τοῦ τομέως] X. Eq.Mag. 2.3.
- IV Med., 3 pl. aor. imper., ἐπελασάσθων οἱ ἁλιασταί let them impose a fine, IG 5(2).6.23 (Tegea): 3 pl. pres. imper. (non-thematic), ἐπελάσθω (fr. *ἐπελάνσθω) τὰ ἐπιζάμια Tab.Heracl. 1.127.
ἐπ·ελαύνω (impf. ἐπήλαυνον, f. ἐπελάσω, ao. ἐπήλασα)
I tr.
1 pousser de plus en plus en avant, d’où étirer avec le marteau, étendre en forgeant, d’où étendre par-dessus, Il. 7, 223 ; au pass. Il. 13, 804 ||
2 pousser à la suite de : τὸ ἐπελαυνόμενον τοῦ τομέως, Xén. Hipp. 2, 3, la partie du coin sur laquelle on frappe, c. à d. la partie postérieure (p. opp. à τὸ ἡγούμενον, la partie antérieure) ||
3 pousser sur : ἁμάξας, Hdt. 4, 28, pousser des chariots sur (la glace) ||
4 pousser contre : ἐπ. ἵππον τινί, Xén. Eq. 8, 11, pousser son cheval contre qqn ; στρατιήν, Hdt. 1, 164, conduire une expédition ||
5 ὅρκον τινί ἐπ. Hdt. 1, 146 ; 6, 62, imposer un serment à qqn, le lier par un serment ||
II intr. en appar. (s. e. ἵππον, στρατόν, νῆα)
1 s’avancer, avec l’acc. du lieu : ἐρήμην πολλήν, Luc. Rh. præc. 5, faire une longue route dans un désert ||
2 marcher contre, dat. Xén. Hell. 7, 1, 21 ; ἐπί et l’acc. Hdt. 3, 151 ; abs. Hdt. 1, 17 ; 9, 49.
1. voortdrijven (naar), laten oprukken, met acc.:
2. erop drijven (van metaal); erover smeden:
ἐπελαύνω, (ἐλαύνω),
1) Hom., darüber treiben, vom Hämmern des Metalls, πολλὸς δʼ ἐπελήλατο χαλκός, über die Lederlagen des Schildes war eine Lage Erz getrieben, gezogen, Il. 13.804 ; 17.193 ; 7.223 ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.
2) antreiben gegen Etwas, ἵππον τινί Xen. art. Eq. 8.11, wie Paus. 10.1.3 ; heranführen, ὁ Διός με παῖς μʼ ἐπέλασε Νείλῳ Eur. Hel. 677 ; στρατιάν Her. 1.164 ; Ἄρηα Βέβρυξι, bellum inferre, Ap.Rh. 2.797. – Aber σφίσι αὐτοῖς ὅρκους ἐπήλασαν, Her. 1.146 u. 6.62, ist = den Eid zu schieben u. dadurch verbindlich machen. – Gew. mit auslassung des Objekts scheinbar intr., anrücken, Her. 1.17, ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα 3.151 ; τινί, Xen. Hell. 7.1.21 u. Sp.; mit dem Pferde ansprengen, Arr.; – ἐρήμην, durch ein wüstes Land hinziehen, Luc. rhet.praec. 5.
1) Hom., darüber treiben, vom Hämmern des Metalls, πολλὸς δʼ ἐπελήλατο χαλκός, über die Lederlagen des Schildes war eine Lage Erz getrieben, gezogen, Il. 13.804 ; 17.193 ; 7.223 ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.
2) antreiben gegen Etwas, ἵππον τινί Xen. art. Eq. 8.11, wie Paus. 10.1.3 ; heranführen, ὁ Διός με παῖς μʼ ἐπέλασε Νείλῳ Eur. Hel. 677 ; στρατιάν Her. 1.164 ; Ἄρηα Βέβρυξι, bellum inferre, Ap.Rh. 2.797. – Aber σφίσι αὐτοῖς ὅρκους ἐπήλασαν, Her. 1.146 u. 6.62, ist = den Eid zu schieben u. dadurch verbindlich machen. – Gew. mit auslassung des Objekts scheinbar intr., anrücken, Her. 1.17, ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα 3.151 ; τινί, Xen. Hell. 7.1.21 u. Sp.; mit dem Pferde ansprengen, Arr.; – ἐρήμην, durch ein wüstes Land hinziehen, Luc. rhet.praec. 5.
†ἐπελαύνω
[ἐπ-, ἐπι- 3.]
3 sing. plupf. pass. ἐπελήλατο.
To beat or hammer out (metal) upon or on to something: ἐπελήλατο χαλκός Il. 13.804, Il. 17.493.
ἐπελαύνω , pass. plup. ἐπελήλατο: forge or weld on, Il. 13.804, Il. 17.493. See ἐλαύνω.
ἐπελαύνω
fut. -ελάσω
Attic -ελῶ
perf. -εξελήλακα
- Ito drive upon, τὰς ἁμάξας ἐπελαύνουσι, i. e. upon the ice, Hdt.
- 2to lay metal beaten out into plates over a surface (cf. ἐλαύνω III. 1), ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν Il.
- 3metaph., ὅρκον ἐπελαύνειν τινί to force an oath upon one, Hdt.
- IIto ride or lead against, ἵππον στρατιήν τινι Xen., Hdt.
- 2intr. to march against, Hdt.; to charge, Hdt.: of ships, to drive upon a rock, Hdt.