ἐπίδρομος
ἐπίδρομος, that may be overrun
Could not find ἐπίδρομον in Logeion dictionaries.
ἐπίδρομον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπίδρομος
ἐπίδρομ-ος, ον,
- that may be overrun, τεῖχος ἐ. a wall that may be scaled, Il. 6.434 (but τεῖχος ἅρμασιν ἐ. on which chariots can run, AP 9.58 (Antip.(?))); ἐ. Ζεφύροισι overrun by the W. winds, ib. 10.13 (Satyr.), cf. Opp. H. 3.635; νηυσὶν ἐ. ἐστι θάλασσα Mosch. 2.137; τὰ ἐ. καὶ ταπεινά, of countries, Plu. Eum. 9.
- 2 metaph., intelligible, τοῖς ἀμυήτοις Them. Or. 13.162c.
- 3 fatally easy, πρᾶγμα Just. Nov. 72.6.
- II Act., running over, spreading, of sores, Nic. Th. 242.
- 2 metaph., over-hasty, rash, γνώμη, ὅρκος, Paus. 9.21.6, 33.3.
- 3 following freely or easily, A. Supp. 124 (lyr.); τὸ σὸν κατὰ χειρὸς ἐ. καὶ λεῖον Luc. Dem.Enc. 10.
- III Subst. ἐπίδρομος, ὁ, cord which runs along the upper edge of a net, X. Cyn. 6.9, Poll. 5.29, cf. Plin. HN 19.11; so διʼ ὀργάνων ἐπιδρόμων (prob.) by running ropes, Plu. Sert. 22.
- 2 a small sail at the stern, like the mizzen-sail of a yawl (or, acc. to Poll. 1.91, the mast of such a sail), Isid. Etym. 19.3.3.
1 ἐπίδρομος, ος, ον :
I pass.
1 sur lequel on peut courir ; τεῖχος ἅρμασιν ἐπ. Anth. 9, 58, mur sur lequel des chars peuvent courir ||
2 à travers lequel on peut courir, en parl. de pays, Plut. Eum. 9 ; ἐπ. ζεφύροισι, Anth. 10, 13, région parcourue par les vents ||
3 contre lequel on peut courir, d’où qui peut être escaladé (mur) Il. 6, 434 ||
II intr.
1 qui court sur, qui presse, Eschl. Suppl. 124 ||
2 qui se répand tout autour, en parl. d’un mal, Nic. Th. 242 ||
3 fig. précipité, irréfléchi (avis, serment) Paus. 9, 21, 6.
Étym. ἐπιδραμεῖν.
2 ἐπίδρομος, ου (ὁ) corde pour ouvrir ou fermer un filet, Xén. Cyn. 6, 9.
Étym. cf. le préc.
1. toegankelijk, beklimbaar:
2. lopend, bewegend:
ἐπίδρομος, angreifbar, einem Anlauf ausgesetzt, ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος Il. 6.434, die Mauer war zu erstürmen ; ἐπίδρομον ζεφύροισιν, den Zephyren ausgesetzt, Satyr. 3 (X.13), wie ἀνέμοισιν Opp. Hal. 3.635 ; Βαβυλῶνος ἐπίδρομον ἅρμασι τεῖχος, worauf Wagen fahren können, Antip.Sid. 52 (IX.58); τὰ ἐπίδρομα καὶ πεδινά Plut. Eum. 9 ; ὁδός Poll. 3.96 ; νηυσὶν ἐπίδρομός ἐστι θάλασσα Mosch. 2.137. – Angreifend, anlaufend, Aesch. Suppl. 117, wo die Lesart schwankt. – Uebertr., leichtsinnig, übereilt, ὅρκος Paus. 9.33.3 u. a.Sp. – Ὁ ἐπίδρομος ist sowohl der Strick oben am Netz, der von oben heruntergeht, Xen. Cyn. 6.9, vgl. Poll. 5.29, als das Segel am Hinterteil des Schiffes, 1.91 ; – διʼ ὀργάνων ἐπιδρόμων κατήγοντο, sie wurden an Seilen, die von oben gezogen wurden, mit Maschinen herabgelassen, Plut. Sertor. 22.
ἐπίδρομος
[ἐπι- 11 + δρομ-, δραμ-. See τρέχω.]
Capable of being taken by assault: τεῖχος Il. 6.434.
ἐπίδρομος (ἐπιδραμεῖν): to be scaled; τεῖχος, Il. 6.434†.
ἐπίδρομος, ον
ἐπιδραμεῖν
- Ithat may be overrun, τεῖχος ἐπ. a wall that may be scaled, Il.; ἐπίδρ. Ζεφύροισι overrun by the W. winds, Anth.
- IIἐπίδρομος, ὁ, a cord which runs along the upper edge of a net, Xen.