ἐπαιδέομαι
ἐπαιδέομαι, to be ashamed
ἐπαιδέομαι, fut. -αιδεσθήσομαι E. IA 900 (troch.): aor. -ῃδέσθην Pl. Lg. 921a:—
- to be ashamed, c. inf., E. l.c.; σὺ δʼ οὐκ ἐπαιδῇ . . εἰ . .; te non pudet si . .? S. Ant. 510: c. dat., to be ashamed of, Babr. 43.14: abs., feel compunction, E. Hyps.Fr. 60.21.
- II c. acc., reverence, A. Fr. 135, Antipho Soph. Oxy. 1364.270, Pl. l.c., Herod. 2.39.
ἐπ·αιδέομαι-οῦμαι (f. -αιδεσθήσομαι, ao. ἐπῃδέσθην, pf. inus.) avoir honte, rougir de, dat. Babr. 43, 14 ; avec l’inf. Eur. I.A. 900 ; Arr. An. 4, 7, 7 ; avec εἰ, Soph. Ant. 510 ; ἐπ. τινα, Plat. Leg. 921a, éprouver un sentiment de respect devant qqn.
1. zich schamen,
2. respecteren:
ἐπαιδέομαι, (αἰδέομαι), sich dabei schämen ; absolut, Soph. Ant. 506 ; οὐκ ἐπαιδεσθήσομαι προσπεσεῖν τὸ σὸν γόνυ Eur. I.A. 900 ; μηδὲν τὸν θεὸν ἐπαιδεσθείς, sich vor ihm scheuen, Plat. Legg. XI.921a ; Sp., wie Arr. An. 4.7.7 ; – τινί, sich worüber schämen, im Ggstz von γαυροῦσθαι, Babr. 43.14.
ἐπαιδέομαι
fut. -αιδεσθήσομαι
aor1 -ῃδέσθην
- Dep., to be ashamed, c. inf., Eur.; σὺ δʼ οὐκ ἐπαιδεῖ, εἰ .., te non pudet, si . ., Soph.