ἐπεμβαίνω
ἐπεμβαίνω, to step on
Could not find ἐπεμβαίνων in Logeion dictionaries.
ἐπεμβαίνων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of ἐπεμβαίνω
ἐπεμ-βαίνω,
- step or tread upon, in pf., stand upon, c. gen., οὐδοῦ ἐπεμβεβαώς Il. 9.582; σῆς ἐπεμβαίνων χθονός S. OC 924; δίφρου ἐπεμβεβαώς mounted on a chariot, Hes. Sc. 324; ὄχθων ἐπεμβάς E. Ba. 1061 codd.: abs., ἐπεμβεβαώς Pi. N. 4.29: also c. dat., approach, attack, πύργοις ἐπεμβάς A. Th. 634, etc.; τῷ δήμῳ Hyp. Phil. Fr. 10; ἐ. ἀλλοτρίαις ἕδραις Gal. UP 14.14: c. acc., ῥάχιν E. Rh. 783: with a Prep., εἰς πάτραν ὅτι ποτʼ ἐπεμβάσῃ Id. IT 649 (lyr.).
- 2 embark on ship-board, D. 50.25.
- II c. dat. pers., trample upon, ἐχθροῖσιν . . ἐπεμβῆναι ποδί S. El. 456: metaph., ταῖσδʼ ἐπεμβαίνειν E. Hipp. 668; κατʼ ἐμοῦ . . μᾶλλον ἐπεμβάσει S. El. 836 (lyr.); ἁμαρτήμασί τινων Plu. Adul. 2.59d.
- 2 τῷ καιρῷ ἐπεμβαίνων taking advantage of the opportunity, D. 21.203.
ἐπ·εμβαίνω, f. -βήσομαι :
I entrer en montant sur, d’où :
1 monter sur (un seuil, un char, etc.) gén. Il. 9, 582 ; Hés. Sc. 324 ; Pd. N. 4, 29 ; Soph. O.C. 924 ; dat. Eschl. Sept. 634 ; acc. Eur. Bacch. 1061, Rhes. 783 ; avec εἰς et l’acc. Eur. I.T. 649 ; particul. s’embarquer, Dém. 1214, 26, etc. ||
2 s’avancer contre, dat. Q. Sm. 7, 467 ||
3 fig. fouler aux pieds : τινί, Soph. El. 456 ; Plut. M. 59d ; κατά τινος, Soph. El. 836, qqn ; d’où avec un rég. de chose abstraite, insulter à : τῷ καιρῷ ἔπ., Dém. 579, 22, insulter au malheur du temps ||
II s’avancer en se prolongeant, se prolonger dans, dat. Lgn ||
➳ Fut. dor. 2 sg. ἐπεμβάσει, Soph. El. 835 ; Eur. I.T. 649. Pf. 2 part. poét. ἐπεμβεβαώς, Hés. Sc. 324 ; A. Rh. 2, 1144 ; acc. pl. ἐπεμβεβῶτας, Eur. Rhes. 783 ; poét. ἐπεμβεβαῶτας, Pd. l. c. ; Q. Sm. 7, 480.
1. gaan staan op, bestijgen,
2. overdr. vertrappen, vernederen, met dat.:
ἐπεμβαίνω, (βαίνω), noch dazu darauftreten, οὐδοῦ ἐπεμβεβαώς, nachdem er auf die Schwelle getreten war, darauf stand, Il. 9.582, wie δίφρου ἐπεμβεβαώς Hes. Sc. 195, 324 (τετραορίας), Pind. N. 4.29 ; σῆς ἐπεμβαίνων χθονός Soph. O.C. 928 ; – πύργοις ἐπεμβάς, nachdem er die Türme erstiegen hatte (feindlich), Aesch. Spt. 614, wie Qu.Sm. 7.466 ; – auch mit dem accus., λύκους ἐπεμβεβῶτας ἑδραίαν ῥάχιν Eur. Rhes. 783, vgl. Bacch. 1061 ; Νεῖλον ἐπεμβάς Theocr. 17.98. Auch εἰς πάτραν ἐπεμβάσει, wieder eintreten, Eur. I.T. 649 – Noch dazu einsteigen in die Schiffe, τοῖς ὕστερον ἐπεμβᾶσιν ἀντὶ τῶν ἀπολιπόντων Dem. 50.25 ; hineingehen, Luc. Tim. 56 ; ἄκρας ἐπεμβαινούσης τῷ πελάγει, sich ins Meer hinein erstrecken, Longin. – Darauftreten, verhöhnen, beschimpfen, mißhandeln, ποδὶ ἐπεμβῆναι ἐχθροῖσιν Soph. El. 448 ; κατʼ ἐμοῦ ἐπεμβάσει ibd. 825 ; gew. mit dem dat. der Person, Eur. Hipp. 668 ; τοῖς τετριμμένοις Polem. 2.26 ; Plut. u. a.Sp.; τῷ καιρῷ τινος, die Gelegenheit zu Jemandes Schaden benutzen, Dem. 21.203, vgl. συγγενῶν ἐπεμβῆναι ἁμαρτήμασι Plut. adul. et amic. discr. 25.
†ἐπεμβαίνω
[ἐπ-, ἐπι- 12 + ἐμ-, ἐν- 3.]
Pf. pple. ἐπεμβεβαώς.
To go on to, mount; in pf., to stand upon.
With genit.: οὐδοῦ Il. 9.582.
ἐπεμβαίνω
- 1mount οὐ τετραορίας γε πρὶν δυώδεκα πέτρῳ ἥροάς τʼ ἐπεμβεβαῶτας ἱπποδάμους ἕλεν δὶς τόσους N. 4.29
ἐπεμβαίνω : only perf. part. ἐπεμβαώς, standing upon; οὐδοῦ, Il. 9.582†. See βαίνω.
ἐπεμβαίνω
fut. -εμβήσομαι
aor2 -ενέβην
- Ito step or tread upon, and in perf. to stand upon, c. gen., Il., Soph.: also c. dat., Aesch., etc.; sometimes c. acc., Eur.
- 2to embark on ship-board, Dem.
- IIc. dat. pers. to trample upon, Lat. insultare, Soph., Eur.
- 2τῷ καιρῷ ἐπ. to take advantage of the opportunity, Dem.