ἐπεσβολία
ἐπεσβολία, hasty speech, scurrility
ἐπεσ-βολία, ἡ,
- hasty speech, scurrility, ἐπεσβολίας ἀναφαίνειν Od. 4.159, cf. Man. 6.625, Q.S. 1.748: later in sg., Max. 65; φοβερῆς ἰὸς -ίης, of Archilochus’ satires, AP 9.185, cf. 7.70 (Jul.).
ἐπεσβολία, ας (ἡ)
1 parole légère ou téméraire, Od. 4, 159 ||
2 parole injurieuse, invective, Q. Sm. 1, 748 ; Man. 6, 625 ; p. ext. satire, Anth. 9, 185.
Étym. ἐπεσβόλος.
ἐπεσβολία, ἡ, das Umsichwerfen mit Worten,
a) ἐπεσβολίας ἀναφαίνειν, dreistes, keckes Geschwätz zu Tage bringen, Od. 4.159.
b) das Schmähen, τοὺς νείκεε ἐπεσβολίῃσι κακῇσι Qu.Sm. 1.748, von den Schmähgedichten des Archilochus, Ep.adesp. 503 (IX.185), vgl. Iul. Aeg. 60 (VII.70).
a) ἐπεσβολίας ἀναφαίνειν, dreistes, keckes Geschwätz zu Tage bringen, Od. 4.159.
b) das Schmähen, τοὺς νείκεε ἐπεσβολίῃσι κακῇσι Qu.Sm. 1.748, von den Schmähgedichten des Archilochus, Ep.adesp. 503 (IX.185), vgl. Iul. Aeg. 60 (VII.70).
ἐπεσβολία, ἡ,
- hasty speech, scurrility, Od. from ἐπεσβόλος